Conflicten Teller nl

  • Er is sprake van grote politieke tegenstellingen, spanningen en/of machtsstrijd
  • Dit heeft nog niet geleid tot geweld of de spanningen gaan niet langer met geweld gepaard
  • Het conflict speelt nu, of niet langer dan een jaar geleden
  • Er is gewapende strijd om de macht over (een deel van) het land
  • Bij de strijd is minstens één regeringsleger en één andere gewapende groepering betrokken
  • Er is gewapende strijd geweest tussen gewapende groepen met meer dan 25 doden per jaar.
  • Er is nu geen grootschalige gewapende strijd meer, er is een vredesakkoord, staakt-het-vuren of het conflict is slapend
  • Er vallen (relatief) weinig doden door de strijd; minder dan 25 per jaar.
  • De oorzaken van het conflict zijn nog niet echt weggenomen.
  • Er kan opnieuw gewapende strijd uitbreken.
  • Er is sprake van grote politieke tegenstellingen, spanningen en/of machtstrijd.
  • Het conflict valt niet onder de bovenstaande 3 definities, maar is belangrijk genoeg om onder de aandacht te worden gebracht.
  • Bij dit conflict zijn filmpjes en/of teksten beschikbaar waarin de persoonlijke verhalen achter het conflict verteld worden.
  • KIik op de vertellerknop hierboven om de popup met de filmpjes te openen.

Aantal conflicten
in de wereld

Centraal Afrikaanse Republiek

Oktober 2014 | Renske Fraanje

Inleiding

De naam zegt het al, de Centrale Afrikaanse Republiek (CAR) ligt in het midden van het continent Afrika. Het is een land dat tot kort geleden niet vaak in het nieuws was. Toch kent de CAR een lange periode van geweld en onstabiliteit. Daarom wordt de huidige crisis ook wel de “vergeten crisis” genoemd in de media. De crisis wordt gekenmerkt door verschillende presidenten die het land roekeloos regeerden en alléén aan hun eigen clan/groep dachten, om later weer afgezet te worden door een staatsgreep gepleegd door militaire groeperingen. In maart 2013 is het geweld wederom opgelaaid in het land, door toedoen van strijdende rebellengroeperingen. Dorpen worden verwoest en mensenrechten worden geschonden. Het gevolg is dat veel mensen de dood vinden of moeten vluchten voor het geweld.

Chronologie

1960 De CAR wordt onafhankelijk van Frankrijk, na bijna een eeuw van kolonisatie. David Dacko wordt verkozen tot eerste president van CAR. 

1965 Dacko wordt afgezet door Bokassa. Hierna volgt een lange periode van staatsgrepen (1965-1979 Bokassa; 1979-1981 Dacko; 1981-1993 Kolingba)1991 – Na een lange periode van machtsstrijd en anarchie wordt er uiteindelijk besloten om vrije verkiezingen te houden. Meerdere politieke partijen krijgen een eerlijke kans om het land het regeren. De toenmalige president Kolingba eindigt laatste, door de onrust die dit brengt in het land wordt de uitslag van de verkiezingen ongeldig verklaard. 

1993 Ange-Félix Patassé verslaat Kolingba en voormalig president Dacko tijdens nieuwe verkiezingen. Dit  eindigt de 12-jaren lang durende militaire dictatuur van Kolingba (1981-1993). Een lange periode van politieke onrust volgt, rebellen groeperingen proberen Patassé af te zetten omdat hij wordt verdacht van corruptie.

2001 Er zijn meerdere pogingen tot staatsgrepen door Bozizé en Kolingba die gepaard gaan met veel geweld en bloedvergiet die een cruciale rol hebben gespeeld in het destabilseren van et regime van Patassé. In de jaren die volgen moeten veel mensen vluchten als gevolg van het geweld dat oplaait tussen de regeringstroepen en rebellengroeperingen.

2003 Samen met het Tsjadese leger, grijpt rebelleider General Bozizé de macht, neemt de hoofdstad Bangui in, en roept zichzelf uit tot president. Twee jaar later wint hij ook de officiële presidentsverkiezingen. Veel burgers, vooral moslims die in het noorden van de CAR wonen zijn ontevreden over de alleenheerschappij van president Bozizé, hij deelt de macht niet. Ook op politiek gebied zijn veel politici ontevreden. Deze ontevredenheid leidt tot veel onrust, geweld en chaos. Deze onrust wordt ook in stand gehouden door de burgeroorlogen die op dat moment woeden in de buurlanden Oeganda en Sudan. 

2012 President Bozizé blijft vasthouden aan zijn machtspositie en houdt zich niet aan de afspraken van vredesakkoorden en wapenstilstanden. Bovendien houdt hij zich niet aan de afspraken om het geld van het DDR programma eerlijk te verdelen. Uiteindelijk besluiten de ontevreden (vooral moslim) rebellen groeperingen en politici zich te organiseren in de zogenoemde Seleka coalitie om te vechten tegen president Bozizé. 

2013 In december 2013 besluit Frankrijk troepen te sturen naar de CAR om humanitaire hulp te bieden, maar vooral om Franse burgers te beschermen (Sangaris missie). Niet veel later geeft de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties de goedkeuring om een vredesmacht te sturen (BINUCA) en een zogenoemd ontwapening demobilisatie en re-integratie programma (DDR – demobilisation, disarment and reintegration program) te ondersteunen die al sinds 2003 is gestart in de CAR. Maar al deze hulp en financiële investeringen om het land weer op te bouwen worden tegengehouden in de hoofdstad Bangui door president Bozizé en zijn handlangers. Dit leidt tot nog meer ontevredenheid onder de bevolking en in de regering. 

2013 In maart neemt de Seleka de hoofdstad van het land in. Zij grijpen de macht, ontbinden de grondwet, en zetten door middel van een militaire staatgreep de regering af. Rebellenleider Michel Djotodia roept zichzelf uit tot president.

2013 De Seleka wordt ontbonden, maar de afgesplitste rebellengroepen trekken het binnenland in en maken veel slachtoffers. In reactie daarop ontstaat er een tegenbeweging, anti-balaka genaamd. In oktober sturen de Verenigde Naties (VN) een vredesmacht in de hoop de nieuwe periode van onrust, geweld en politieke instabiliteit in de CAR te bezweren.   

2013 De CAR staat op de rand van een burgeroorlog die wordt gekarakteriseerd door toenemend geweld  tussen rebellengroeperingen, en toenemende rivaliteit tussen verschillende etnische en religieuze groeperingen. 

2014 Djotodia verlaat het land en de presidentschap. Een vrouwelijke politici Catherine Samba-Panza vervangt hem. 

2014 De VN vrezen voor een nieuwe periode van onrust, geweld en politieke instabiliteit in de CAR. Daarom besluit de VN in april opnieuw een vredesmacht te sturen (MISCA).

Betrokken Actoren
Bij een conflict zijn altijd meerdere actoren betrokken. Dit kunnen organisaties zijn zoals politieke partijen, regeringen van betrokken landen, rebellen groepen, of internationale organisaties zoals de Verenigde Naties. In sommige gevallen zelfs individuele personen, bijvoorbeeld de president van een land of een rebellenleider. Verschillende actoren zijn betrokken in de constante passieve (via verkiezingen) en actieve (via geweld) strijd om de macht in de CAR. Hieronder staan de verschillende actoren die een rol speelden in het conflict in de CAR en hun standpunten kort beschreven.


Rebellen groeperingen en regeringstroepen

Op lokaal niveau vechten verschillende rebellengroeperingen tegen regeringstroepen. Deze verschillende rebellengroepen deelden allemaal dezelfde ontevredenheid tegenover president Bozizé, omdat hij zich meermaals niet aan zijn woord hield bij de verdeling van het geld van het DDR programma. Bovendien lapt hij de afspraken van vredesakkoorden en wapenstilstanden aan zijn laars. Daarom verenigden rebellengroepen zich samen met de politieke oppositie om zich tegen de president te verzetten met als doel hem uiteindelijk af te zetten als president.  Deze machtstrijd gaat gepaard met veel geweld. Rebellen gaan te werk door dorp voor dorp te veroveren (onder andere door brandstichting en het gebruik van geweld) en hun zeggenschap in het land te vergroten.


De Seleka coalitie (bestaande uit rebellen en politici van de oppositie), het geweld opnieuw doen oplaaien in het land. Begin 2013 begonnen ze hun opmars in her veroveren van steden in het noorden. In maart 2013 slaagden ze erin de hoofdstad Bangui in te nemen. Door een militaire coup hebben ze de huidige president Bozizé afgezet en de grondwet ontbonden. Dit alles heeft als gevolg dat de CAR zich nu in een neerwaartse spiraal van geweld, onrust, en politieke instabiliteit bevindt. 


Buurlanden

Naast lokale rebellengroeperingen in de CAR, heeft de CAR ook te maken met rebellen uit buurlanden (zoals de Lord Resistance Army uit Oeganda en rebellen uit Zuid-Sudan en Congo). Deze rebellen bieden ondersteuning aan de lokale rebellen groeperingen die actief zijn in de CAR en het geweld in de buurlanden overschrijven de grenzen gemakkelijk. Ook het buurland Tsjaad speelt een cruciale rol in het in stand houden van het conflict in de CAR, want Déby (de president van Tsjaad) steunde zowel Bozizé en Djotodia in hun machtsmisbruik en gebruik van geweld tegen de bevolking. De onrust in de buurlanden en de steun dat het buurland Tsjaad verleend houdt het conflict in de CAR in stand.


Internationale partijen

Naast buitenlandse rebellen zijn er ook andere internationale partijen bij het conflict betrokken. Het Franse leger is sinds de CAR om de Franse burgers te beschermen tegen verkiezingsgeweld of geweld van rebellengroeperingen. Eind jaren ‘90 trekt Frankrijk haar troepen terug uit de republiek en the Afrikaanse Unie (AU) gaat taken die Frankrijk had overnemen. Maar wat is de Afrikaanse Unie precies? De AU is een samenwerkingsverband van Afrikaanse landen, dat is opgericht in 2002. De Afrikaanse Unie kan vergeleken worden met de Europese Unie. De AU is opgericht in 2001 in Addis Ababa en is in werking sinds 2002. De AU bestaat uit 54 Afrikaanse staten streven naar eenheid, gelijkheid en solidariteit tussen de verschillende Afrikaanse staten en de mensen van Afrika. Bovendien proberen ze samen democratie, mensenrechten en ontwikkeling te handhaven. En sinds 2003 heeft de AU ook een interventiemacht en een Vrede en Veiligheidsraad die probeert de vrede en veiligheid te handhaven waar nodig is. Toen het geweld bleef aanhouden in de CAR besloot de AU veiligheidstroepen naar de CAR te sturen om de situatie daar onder controle te krijgen. Toen het geweld in 2009 weer oplaaide, besloot de VN om zelf nog meer internationale hulptroepen te sturen om de AU veiligheidstroepen te ondersteunen bij hun missie in de CAR.

Humanitaire organisaties

De CAR ontvangt ook hulp van verschillende humanitaire organisaties, zoals Artsen Zonder Grenzen. Deze organisaties vangen de grote groep vluchtelingen op door ze voedsel en medische hulp te bieden. Ondanks het feit dat er veel hulporganisaties actief zijn in de CAR, zijn ze er nog steeds niet in geslaagd om stabiliteit en vrede te brengen in het land. 

Onderliggende structuren
De onderliggende structuren zijn de economische, politieke, sociale en religieuze oorzaken van een conflict. Hieronder wordt beschreven hoe deze verschillende oorzaken een rol spelen bij het conflict in de CAR. Deze factoren sluiten elkaar uiteraard niet uit, vaak zijn deze factoren afhankelijk van elkaar en beïnvloeden ze elkaar.

Onafhankelijkheid
Nadat CAR onafhankelijk werd van Frankrijk werd Boganda verkozen tot eerste president van het land. Hij werd,  denkt men, vermoord en daarna nam zijn neef Dacko het presidentschap over. Vervolgens raakt de CAR verstrengeld in een lange periode staatsgrepen en verkiezingen die gepaard gaan met veel geweld. De langdurige strijd om macht maakt het land tot op de dag van vandaag politiek, economisch en sociaal onstabiel maakt. Bijna elke politieke transitie, dat wil zeggen, wanneer er een nieuwe president gekozen moest worden voor de CAR, ging gepaard met politiek geweld. Dit resulteerde in rivaliteit tussen de regerende gekozen president (of een militaire leider die door staatsgreep aan de macht kwam) en tussen rebellengroeperingen die de huidige macht wilden verwerpen om zelf aan de macht te komen. Veel politici, politieke kandidaten en strijders gebruiken geweld, maar ook de verschillende religies om mensen te manipuleren en tegen elkaar op te zetten om zo dus politieke macht te behouden of te verkrijgen. De misdaden die worden begaan en mensenrechten die worden geschonden tijdens deze periodes van geweld worden nauwelijks berecht. 


Politiek
De rebellenformatie Seleka werd eind 2012 opgericht en bestaat uit een formatie van drie grote rebellengroeperingen. President Bozizé had het noorden steun en ontwikkeling beloofd en financiering voor de opbouw van sociale voorzieningen (zoals scholen, ziekenhuizen en andere instituties). Maar Bozizé kwam zijn afspraken niet na. Het geld dat als onderdeel van het DDR-programma bestemd was voor de wederopbouw van het land werd aan de top gehouden door Bozizé en niet eerlijk verdeeld. De Seleka (bestaande uit moslims die in het noorden van de CAR woonden) deelde ontevredenheid over de keuzes van Bozizé en in 2012 bundelden zij hun krachten om in actie te komen tegen president Bozizé. Dit leidde tot veel onrust en geweld en tijdens deze periode van conflict sloten steeds meer moslims uit buurlanden zich aan bij de Seleka om mee te vechten.
Naast deze redenen, vechten de Seleka rebellen ook voor gerechtigheid. De regeringstroepen hebben veel mensenrechten geschonden en deze daden zijn tot op heden nog niet bestraft of berecht. Ze willen voorkomen dat zulke ernstige misdaden ongestraft blijven. Maar de Seleka rebellen zelf worden ook beschuldigd van het plegen van soortgelijke misdaden en het ernstig schenden van mensenrechten. In feite maken beide partijen zich dus op grote schaal schuldig aan serieuze mensenrechtenschendingen tegenover de burgers. Enkele voorbeelden hiervan zijn; standrechtelijke en onwettige executies (zonder proces), het platbranden van dorpen en huizen van burgers, willekeurige arrestaties en detenties, en als laatste, maar niet minder ernstig, mishandeling en marteling.
In januari 2013, leidde een tweede Libreville overeenkomst tot een staakt-het-vuren tussen de Seleka rebellen en president Bozizé en de situatie zag er op politiek gebied veelbelovend uit. Het tegendeel bleek echter waar,  beide partijen bleven tegen elkaar vechten, en de rebellen hebben uiteindelijk in maart 2013 de hoofdstad Bangui ingenomen.

Sociaal-economisch

De CAR is een van de armste landen van het continent Afrika. Tegelijkertijd is het erg rijk aan kostbare grondstoffen, zoals bijvoorbeeld diamant. CAR kent hoge sterftecijfers, onder andere veroorzaakt door de uitbraak van veel ziektes en epidemieën. Sociale voorzieningen zoals scholing en ziekenhuizen zijn nauwelijks aanwezig of slecht. De instabiele en onveilige situatie waar het land zich op dit moment in bevindt maakt de levensomstandigheden van de burgers alleen maar slechter. Rebellen die dorpen overnemen verwoesten de oogst en stelen de voedselreserves.  De meeste dorpelingen hebben ook geen toegang tot schoon water en worden aan hun lot overgelaten in hun constante strijd tegen armoede, maar ook tegen het geweld van de rebellen.
  Ondanks het feit dat de CAR rijk is aan grondstoffen, is het maandelijkse inkomen per persoon 350 dollar en dit plaatst CAR op plaats 188 van de 209 landen gerangschikt door de Human Development Index. Daarnaast heeft de CAR ook een van de hoogste werkloosheid cijfers.
  Het land wordt tijdens conflicten vaak geteisterd door lokaal geweld, anarchie (rebellen die op welke manier dan ook de macht in handen willen krijgen), wegversperringen, platbranden van huizen en vernieling van delen van de al beperkte infrastructuur dat veel gebieden slecht bereikbaar maakt. Daarnaast heeft de regering door het aanhoudende geweld weinig kans om de infrastructuur te herstellen. Dit is niet alleen belemmerend voor het land zelf, maar ook voor eventuele humanitaire hulp die het platteland moeilijk kan bereiken. Het geweld zorgt er ook voor dat essentiële instituties, zoals ziekenhuizen en scholen, verwoest worden en/of niet makkelijk opgebouwd kunnen worden. Mensen worden gedwongen hun huizen en dorpen te verlaten, jongeren kunnen geen onderwijs volgen, en basisbehoeften als medische zorg wordt hen afgenomen en gaan elders kansen voor zichzelf zoeken.
Door de grote werkloosheid, het feit dat er geen goed geschoolde middenklasse is, het gebrek aan onderwijs en het feit dat het land geen democratische traditie/basis kent, worden de missies van de VN om het geweld te stoppen en de rebellen groeperingen te ontwapenen erg bemoeilijkt. 

Cultuur & Religie

De CAR kent een grote diversiteit aan culturen en religies.  In het noorden van het land wonen vooral mensen met een Islamitische geloofsovertuiging, terwijl in het zuiden van het land vooral Christenen wonen. Verder wonen er ook nog veel inheemse stammen en pygmeeën (etnische groepering) in de CAR die hun eigen traditionele geloof en gewoontes hebben.
Het aanhoudende conflict is in eerste instantie een gevolg van de politieke strijd en de strijd om de macht en toegang tot grondstoffen in het land. De verschillen tussen de vele religies worden letterlijk misbruikt in het conflict om partijen en mensen tegen elkaar op te zetten. In de CAR leven moslims en christenen en andere inheemse stammen al jaren vreedzaam naast en met elkaar. Bijvoorbeeld gemengde huwelijk komen regelmatig voor en Ramadan en Kerst worden beiden gevierd. De strijd die nu is ontstaan op lokaal niveau tussen de vooral christelijke landbouwers en meer islamitische herders/nomaden (Mbororo) gaat niet om religie maar meer om de toegang tot en zeggenschap over vruchtbaar land en natuurlijke hulpbronnen (zoals goud en diamanten maar ook olie en steenkool). De lokale bevolking werd tegen elkaar opgezet. Voornamelijk de moslims die in het noorden wonen voelde zich achtergesteld en koesterde een gemeenschappelijke ontevredenheid. Daarom gingen zich organiseren en sloten zich aan de Seleka strijders om te vechten voor hun landbehoud.
President Bozizé probeerde de georganiseerd rebellen groeperingen te onderdrukken door het organiseren en mobiliseren van “zelf-verdedigingstroepen” per dorp (genaamd Anti-Balaka strijders), die overwegend christelijk waren. Deze anti-Balaka strijders vechten tegen de Seleka en proberen hun dorpen te verdedigen tegen aanvallen van de Seleka. Op hun beurt vallen de anti-Balaka strijders ook dorpen aan. Hierdoor vallen slachtoffers aan beide kanten. 

Begin 2013 overmeesterden de Seleka rebellen de hoofdstad Bangui en zetten de president af. Dit leidde tot een nieuwe politieke machtsstrijd. In deze machtsstrijd werden wederom bestaande ongelijkheden tussen de christenen en islamieten misbruikt, uitvergroot en versterkt. Om deze reden bestempelen media het conflict in de CAR vaak als een religieus conflict. Maar in werkelijkheid is het conflict in de CAR niet religieus, maar politiek. In de strijd om macht en toegang tot macht wordt geen onderscheid meer wordt gemaakt tussen strijders en onschuldige burgers, omdat het verschil tussen strijders en onschuldige burgers heel onduidelijk is. Vele dorpen worden verwoest, waarbij veel kinderen, mannen en vrouwen de dood vinden of gedwongen worden te vluchten.

Dynamiek
Naast de dieperliggende oorzaken zijn er ook ontwikkelingen die het conflict op korte of lange termijn beïnvloeden. Hiermee worden gebeurtenissen uit een conflict bedoeld, zoals opstanden en vredesonderhandelingen. Wanneer het conflict heviger wordt spreken we van escalatie. Zwakt het conflict af? Dan is er sprake van de-escalatie.


De CAR bevindt zich in een vicieuze cirkel van steeds terugkerende staatsgrepen. Sinds de CAR onafhankelijk is geworden is er ongeveer om de tien jaar een regime dat wordt valt door middel van een staatsgreep (maar één keer door democratische verkiezingen). Deze veranderingen van regimes gaan bijna altijd gepaard met veel geweld en onrust, waardoor de CAR amper de mogelijkheid krijgt om politieke, sociale en economische stabiliteit te verwezenlijken. 


Escalerend

Eind jaren ’90 vonden er verschillende muiterijen plaats die in grote rol speelden in het destabiliseren van het toenmalige regime van Patassé. In de jaren 2002 tot en met 2003 was er een piek van geweld in het land. President Patassé vroeg om hulp van de rebellenleider Bemba en zijn Movementfor the Liberation of Congo (MLC) om pogingen tot staatsgrepen van Bozizé tegen te houden. In deze periode zijn er door de MLC strijders veel zware misdaden gepleegd, zoals massa verkrachtingen, moorden en plunderingen. President Bozizé kwam in 2003 via een staatsgreep toch aan de macht. Bozizé was niet democratisch verkozen. Geld bestemd voor humanitaire hulp, het DDR programma en wederopbouw van de CAR werd door Bozizé aan de top gehouden en ondertussen maakte hij alleen ‘holle beloftes’ het geld goed te besteden in het Noorden. Toen hij uiteindelijk weinig tot niets deed voor de spanningen op het platteland, besloten rebellengroeperingen de wapens te nemen en Bozizé te dwingen tot aftreden. 


De-escalerend
Het geweld tussen regeringstroepen en rebellengroeperingen is minder hevig, maar blijft doorgaan. Dorpen worden overvallen en burgers worden gedwongen om te vluchten voor het geweld.  De VN en betrokken landen hebben in samenwerking met de Afrikaanse Unie een vredesmissie opgezet (Mission International de Soutien en Centrafrique, MISCA). Ze proberen orde te herstellen en helpen de regering van de CAR processen op gang te zetten, zoals demobilisatie van rebellen, ontwapeningen van rebellengroeperingen en re-integratie van ex-strijders. Om zo het land weer in de goede richting te sturen en de burgers een kans te geven op politieke, sociale en economische veiligheid en zekerheid. Dit proces wordt bemoeilijkt door de doorgaande strijd om macht op lokaal niveau. In januari 2013 ondertekenen onderhandelaars van de CAR en de rebellen die in het land actief zijn een vredesovereenkomst. Ze beloven hierin een regering te vormen van nationale eenheid. De VN, VS en oud-kolonisator Frankrijk drongen aan op vredesonderhandelingen tussen de rebellen en de regering.

Escalerend

De Seleka rebellen zetten hun strijd door, ondanks de vredesonderhandeling van begin 2013. De Seleka rebellen veroveren vele steden in het noorden en nemen uiteindelijk ook de hoofdstad Bangui in. President Bozizé werd gedwongen om het land uit te vluchten. Rebellen leider Djotodia heeft  de macht gegrepen en zichzelf uitgeroepen tot “overgangspresident”. Hij beloofde aan de internationale gemeenschap verkiezingen en stabiliteit. Maar in tegenstelling tot het brengen van stabiliteit verworp hij de grondwet en ontbond het parlement. Spanningen lopen op tussen de Seleka strijders voornamelijk bestaande uit moslims en als een antwoord hierop voornamelijk christelijke strijders, anti-Balaka genaamd. Aan beide kanten schakelen opportunisten zich aan. Terreur en geweld blijven aanhouden en mensenrechten worden geschonden waardoor mensen opnieuw gedwongen worden te vluchten. De eerste keer vluchtten mensen voor de golf van geweld veroorzaakt door Seleka strijders, de tweede golf van geweld werd veroorzaakt door de anti-Balaka.

Actoren betrokken bij vredesinitiatieven
Vredesonderhandelingen kunnen door verschillende actoren worden opgezet zoals  de Verenigde Naties (VN) of de Afrikaanse Unie (AU). Hieronder lees je welke actoren betrokken zijn bij vredesinitiatieven.


Sinds het begin van de crisis in CAR hebben de VN en andere internationale en lokale actoren (zoals de Afrikaanse Unie en de Economische Gemeenschap van Centraal Afrikaanse Staten (ECCAS))  gewerkt aan een oplossing voor het conflict en geprobeerd om het proces van vrede, verzoening en heropbouw in gang te zetten.

VN en AU

BINUCA is een vredesorgaan is ingesteld door de VN in januari 2010 om vrede en democratie te bevorderen. In 2013 kreeg dit orgaan het mandaat/goedkeuring om transitie proces te bevorderen, mensenrechten te beschermen en te promoten en het coördineren van internationale actoren die betrokken zijn bij het implementeren van deze taken.
  Toen het geweld in december 2013 weer oplaaide in de CAR kreeg de Afrikaanse Unie goedkeuring van de VN Veiligheidsraad om een Afrikaanse missie MISCA te leiden in de CAR om het land te stabiliseren na de onrust en conflict dat plaatsvond na de staatsgreep van Djotodia. Ook Frankrijk stuurde militairen naar de CAR (bekent als de Sangaris missie) om de MISCA missie te ondersteunen, maar vooral ook om Franse burgers te beschermen. MISCA en missie Sangaris werden als cruciaal beschouwd in het beschermen van mensenlevens. Maar zo bleek slaagde ze er niet in om het geweld en de grootschalige schending van mensenrechten te stoppen en om werkelijk burgers de nodige bescherming te bieden tijdens (dreiging van) aanvallen. In Maart 2013 besluit de VN Veiligheidsraad een nieuwe veiligheidsmissie (MINUSCA) de autorisatie te geven om de mensenlevens van de CAR burgers te beschermen. In september 2014 wordt BINUCA officieel vervangen door de nieuwe vredesmissie MINUSCA. De voornaamste doelen van deze missie zijn: beschermen van burgers, transitie proces bevorderen (uitbreiden van staatsautoriteit en behouden van grondgebied), faciliteren van humanitaire hulp en bescherming van VN en mensenrechten, nationale en internationale gerechtigheid bevorderen en DDR (Disarmament – ontwapening/ Demobilization – demobilisatie/ Reintegration – reintegratie) programma ondersteunen. Dit betekent dat in september 2014 de VN officieel de taken van de AU overneemt in de nieuwe MINUSCA missie. 
  Het DDR programma probeert voormalige strijders weer te herenigen met de lokale bevolking en te re-integreren in hun gemeenschappen, zodat ze weer als gewone burger werkzaam kunnen zijn en kunnen helpen aan de wederopbouw van het land. Maar deze vredesinitiatieven georganiseerd door de VN mislukken tot op heden keer op keer om een aantal redenen. Allereerst doet de regering in de CAR weinig tot geen moeite om de controle te nemen bij deze vredesinitiatieven. Het land bevindt zich in een totale staat van anarchie. Gewapende groeperingen grijpen de macht waar ze kunnen en behouden deze macht met geweld. Verder is de extreme armoede en corruptie een probleem. Geld dat tot beschikking werd gesteld voor wederopbouw van het  land en andere vredesinitiatieven werd aan de top door politici en ambtenaren bijgehouden en niet geïnvesteerd in de burgers en de heropbouw van het land. Tot nu toe heeft elke president de lokale, arme en agrarische bevolking uitgebuit en niet geïnvesteerd in de creatie van werkgelegenheid, opbouw van infrastructuur en sociale voorzieningen. De burgers hebben weinig tot geen voorzieningen en inkomen om vaardigheden te leren die nodig zijn om het land te herstellen plus de teleurstellende loze beloftes van de regering zorgen ervoor dat de rebellen groeperingen steeds neigen naar het grijpen van wapens om te strijden voor hun eigen welzijn. Dit leidt er toe dat de CAR zich in een vicieuze cirkel van geweld bevindt die moeilijk te doorbreken is.
Andere organen van de VN zoals de VN Hoge Commissaris voor Vluchtelingen (UNHCR) roept alle partijen en organisaties op om de grote vluchtelingen stroom op te vangen en alle mogelijk humanitaire hulp te bieden. Verder maakt UNICEF (VN Rechten van Kinderen en Noodhulp Organisatie) melding van het feit dat het geweld in het land ook kinderen schade toebrengt. Kinderen worden gedood omdat ze moslim of christen zijn, ze worden samen met hun ouders gedwongen hun huizen te ontvluchten en zich te verbergen voor de terreur van de strijders. Ze zijn getuige van gruwelijke daden van geweld, daarnaast lopen ze de grote kans om gerekruteerd te worden door de rebellen.
  In oktober 2013 reisden afgevaardigden van verscheidene VN organen en NGOs (organisaties die onafhankelijk van regeringen hun activiteiten uitvoeren) af naar de CAR om uit te zoeken welke hulp waar nodig was. De volgende organisaties reisden af naar de CAR: VN Populatie Fonds (UNPFA), Internationale Organisatie voor Migratie (IOM), Wereld Gezondheids Organisatie (WHO), UN Office voor de Coordinatie voor Humanitaire Zaken (UNOCHA), Wereld Voedsel Programma (WFP), UN Kinderen Fonds (UNCF), Internationale Medische Korps (IMC), Voedsel en Argrarische Organisatie (FAO) en de UN Hoog Commissionairs voor Vluchtelingen (UNHCR). Ook de internationale organisatie Artsen zonder Grenzen is aanwezig in de CAR om de hoognodige hulp te bieden aan de vele vluchtelingen in de CAR en de buurlanden. 

ECCAS
De Economische Gemeenschap van Centraal Afrikaanse Staten (ECCAS) is een coalitie van leiders van landen in Centraal Afrika, opgezet in 1985. De ECCAS streeft naar collectieve autonomie (samenwerking tussen de landen, maar tegelijkertijd respect voor elkaars onafhankelijke macht om wetten te maken en toe te passen binnen zijn eigen grenzen). De ECCAS wil de levensstandaard van de bevolking verhogen en de economische stabiliteit handhaven door middel van samenwerking tussen landen in Centraal Afrika. Om vrede, veiligheid en stabiliteit te handhaven is economische en sociale ontwikkeling essentieel. Samen streven ze naar een sociale, economische ontwikkeling en integratie om uiteindelijk een Centraal-Afrikaanse gemeenschappelijke markt te realiseren. Ze zijn betrokken geweest bij verschillende vredesmissies en het verwezenlijken van wapenstilstand verdragen in de CAR. .

Lokale initiatieven
KAICIID is een lokaal vredesinitiatief van experts en religieuze leiders die dialoog en discussie stimuleren om zo een eind te maken aan het langdurige politieke conflict dat woedt in de CAR. KAICIID benadrukt dat het conflict in de CAR geen religieuze oorzaken heeft, maar ze beargumenteren dat religie weldegelijk een rol kan spelen in het oplossen van het conflict. KAICIID organiseert regelmatig meetings met lokale vertegenwoordigers van bijvoorbeeld Katholieke, Christelijke en Protestantse kerken; organisaties in de CAR die interculturele dialoog en dialoog stimuleren tussen verschillende geloofsovertuigingen en vertegenwoordigers van nationale en internationale bemiddelingsexperts (van bijvoorbeeld Finn Church Aid, the Network of Traidtional and Religious Peacemakers, the Organisation of Islamic Cooperation’s Special Envoy to the Central African Repulbic, the United Religion Initiative en the All Africa Council of Churches). Al deze verschillende organisaties proberen dialoog te bevorderen, kennis te implementeren om zo samen aan een oplossing te werken die vrede zal brengen. KAICIID wil door middel van dialoog: het geweld en de vijandigheid te eindigen, verzoening bevorderen, de mythe weerleggen dat het conflict religieus is of een resultaat is van religie (het is een politiek conflict!), interreligieuze dialoog bevorderen en samenwerking tussen lokale en internationale organisaties bevorderen om vredesprocessen in gang te zetten.

Links met Nederland
Nederland probeert op verschillende manieren bij te dragen aan vrede in de wereld. Zo ook in de CAR. Onder dit kopje vind je meer informatie over de belangrijke rol die Nederland heeft gespeeld in het conflict in de CAR.


Artsen Zonder Grenzen (AzG) was en is nu weer actief in de CAR. Ze bieden hulp aan de vele vluchtelingen die in barre omstandigheden leven. AzG biedt hen beschutting, voedsel, water en sanitaire voorzieningen. Door de instabiele politieke, sociale en economische situatie en het opnieuw oplaaiende geweld begin dit jaar, heeft het land weer veel hulp nodig. Stichting Vluchtelingen heeft ook enkele projecten lopen in de CAR. Onder andere om de vele vluchtelingen voedselzekerheid en basisgezondheidszorg te bieden. Nederland is tot op vandaag niet actief geweest in de CAR tijdens vredesmissies. Nederland is wel actief geweest in buurlanden zoals Sudan in 2004 en 2005 en in Congo in 2005 en 2006 ter ondersteuning van verschillende vredesmissies. Nederland is nu ook actief in Mali en zegt daarom geen troepen naar de CAR te kunnen sturen. Via donaties geeft Nederland wel steun aan de CAR. In 2010 heeft Nederland 1.5 miljoen euro aan het Common Humanitarian Fund van de VN gedoneerd. In 2011 heeft Nederland 1.5 miljoen euro aan het Rode Kruis gedoneerd dat actief is in de CAR en daarnaast heeft Nederland ook geld gedoneerd aan de VN Peacebuilding Fund (PBF) waarmee onder andere het ontwapeningsprogramma gefinancierd wordt

Cijfers
Hoe zou je het conflict kunnen weergeven in cijfers? Soms kunnen cijfers de hevigheid van een conflict heel goed weergeven. In dit stuk vind je de belangrijkste cijfers over het conflict in de CAR.


IndexMundi presenteert de volgende cijfers over het aantal doden door het conflict sinds 2001 (inclusief strijders en burgers):
- in 2001 bereikte het dodenaantal een maximale piek van 23 400 doden
- in 2006 bereikte het dodenaantal een minimaal aantal van 4500 doden
http://www.indexmundi.com/facts/central-african-republic/battle-related-deaths
Er zijn nog geen cijfers bekend van de jaren 2012 en 2013

Het UNHCR (VN Vluchtelingen Commissie) presenteerde de volgende cijfers over het aantal vluchtelingen:
- 2012 ongeveer 65.500 IDPs (Internally Displaced People), mensen gevlucht naar andere delen in het land zelf
- 2012 meer den 150.000 mensen zijn gevlucht naar buurlanden
http://www.unhcr.org/pages/49e45c156.html 

Bronnen
Hieronder vind je interessante links naar media en websites.

- Fragment van NOS Journaal: Gesprek met Ellen van der Velden, hoofd van de missie van Artsen zonder Grenzen over de huidige escalerende situatie in de CAR

- Hoe zien strijders in de CAR er nou precies uit? Hier vind je portretten van acht anti-Balakastrijders, gemaakt door Jerome Delay,  fotograaf van de Associated Press.

- Recente berichten over CAR op de site “de wereld morgen”

- Hier kun je korte informatie vinden over het conflict in de CAR, projecten van stichting vluchtelingen, recent nieuws over CAR, foto’s en video’s

Het verhaal van Prospère, een vluchteling uit  de CAR


Bronnen gebruikt voor analyse:

http://www.globalr2p.org/media/files/car-timeline-17-dec-13.pdf

http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2013/09/20/centraal-afrikaanse-republiek-afschuwelijke-schendingen-door-nieuwe-machthebbers

http://www.hrw.org/sites/default/files/reports/car0913_ForUpload.pdf

http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-13150044

http://www.reuters.com/article/2013/10/08/us-centralafrica-crisis-un-idUSBRE99714G20131008

http://www.nrc.nl/nieuws/2013/01/11/onderhandelaars-centraal-afrikaanse-republiek-bereiken-vredesakkoord/

http://www.un.org/ga/search/view_doc.asp?symbol=PBC/5/CAF/3

http://www.unhcr.org/pages/49e45c156.html

http://www.indexmundi.com/facts/central-african-republic/battle-related-deaths

http://www.usip.org/publications/the-central-african-republic-worsening-crisis-in-troubled-region

http://www.crisisgroup.org/~/media/Files/africa/central-africa/central-african-republic/203-central-african-republic-priorities-of-the-transition

http://www.hrw.org/news/2013/11/14/we-live-and-die-here-animals

http://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/betrekkingen-met-nederland/centraal-afrikaanse-republiek

http://www.kaiciid.org/en/press/statements/140204-peacebuilding-in-central-african-republic.html