Conflicten Teller nl

  • Er is sprake van grote politieke tegenstellingen, spanningen en/of machtsstrijd
  • Dit heeft nog niet geleid tot geweld of de spanningen gaan niet langer met geweld gepaard
  • Het conflict speelt nu, of niet langer dan een jaar geleden
  • Er is gewapende strijd om de macht over (een deel van) het land
  • Bij de strijd is minstens één regeringsleger en één andere gewapende groepering betrokken
  • Er is gewapende strijd geweest tussen gewapende groepen met meer dan 25 doden per jaar.
  • Er is nu geen grootschalige gewapende strijd meer, er is een vredesakkoord, staakt-het-vuren of het conflict is slapend
  • Er vallen (relatief) weinig doden door de strijd; minder dan 25 per jaar.
  • De oorzaken van het conflict zijn nog niet echt weggenomen.
  • Er kan opnieuw gewapende strijd uitbreken.
  • Er is sprake van grote politieke tegenstellingen, spanningen en/of machtstrijd.
  • Het conflict valt niet onder de bovenstaande 3 definities, maar is belangrijk genoeg om onder de aandacht te worden gebracht.
  • Bij dit conflict zijn filmpjes en/of teksten beschikbaar waarin de persoonlijke verhalen achter het conflict verteld worden.
  • KIik op de vertellerknop hierboven om de popup met de filmpjes te openen.

Aantal conflicten
in de wereld

Ethiopië

augustus 2011 Anne van Nistelrooij

Inleiding

Nadat Keizer Haile Selassie in 1974 afgezet wordt breekt een turbulente periode vol conflict aan. Niet alleen heeft Ethiopië intern problemen, maar ook komt het regelmatig in conflict met zijn buurlanden. Het gaat om politieke onrust, etnische conflicten en grensconflicten. Volgens het Internal Displacement Monitoring Centre zijn er op het moment tussen de 300.000 en 350.000 mensen intern ontheemd in Ethiopië.

Edit
Delete
Betrokken partijen

EPRDF - Ethiopian People's Revolutionary Democratic Front, dit is de coalitie die op dit moment de regering vormt, onder leiding van minister president Meles Zenawi.

Dergue - Het bestuursorgaan gevormd na de marxistische coup van 1974.

EPRP - Ethiopian People's Revolutionary Party, begint met Witte Terreur tegen Dergue en ontketent een bloedig intern conflict.

EPLF - Eritrean People's Liberation Front, militante groepering die vanaf 1970 vecht voor de onafhankelijkheid van Eritrea, en in 1994 van militaire organisatie verandert in een politieke organisatie.

ONLF - Ogaden National Liberation Front, militante groepering die vecht voor de autonomie van de somalische bevolking in de Ogaden regio.

OLF - Oromo Liberation Front, militante groepering die vecht voor autonomie in de Oromo regio.

WSLF - Western Somali Liberation Front, militante groepering in de Ogaden regio die vecht voor onafhankelijkheid van Ethiopië.

UIR - Unie van Islamitische Rechtbanken, samenwerkingsverband van sharia rechtbanken in Somalië die rebelleren tegen de internationaal erkende overheid van Somalië.

Edit
Delete
Het conflict

Ethiopië is het enige Afrikaanse land dat nooit gekoloniseerd is, en het is één van de oudste landen ter wereld. Na Nigeria is Ethiopië het meest dichtbevolkte land van Afrika, met een bevolking van bijna 91 miljoen. Ethiopië is voor 80% van zijn bruto nationaal product afhankelijk van landbouw, en koffie is het belangrijkste exportproduct. Sinds jaar en dag teisteren droogtes en voedseltekorten de Ethiopische bevolking. Ethiopië ligt in de volatiele Hoorn van Afrika, waar het omringd wordt door Eritrea, Soedan, Somalië, Djibouti en Kenia. Twee van deze vijf buurlanden staan in de top 3 van mislukte staten (Soedan en Somalië), terwijl Kenia op plaats 16 staat en Ethiopië zelf de twintigste plek inneemt. De hoofdstad van Ethiopië is Addis Abeba.


Intern conflict


Intern politiek conflict

Keizer Haile Selassie, die sinds 1931 regeerde over Ethiopië (met een tussenpoze van 1936 tot 1941 wanneer er een Italiaanse bezetting is) wordt in 1974 afgezet door een militaire junta, waarna het land een marxistische koers begint te varen met steun van de Sovjet Unie. Een turbulente periode van droogte, hongersnood, protesten, coup-pogingen, terreur en een groot vluchtelingenprobleem breekt aan.

In 1974 plegen marxistische opstandelingen een coup d'état tegen Keizer Haile Selassie. Het land wordt vanaf nu bestuurd door een militaire raad die Dergue genoemd wordt. Tussen 1975 en 1977 is de Dergue in een conflict verwikkeld met zijn tegenstanders van de Ethiopian People's Revolutionary Party (EPRP), die terreurdaden plegen tegen Dergue-leden en -medestanders. De Dergue reageert onder leiding van kolonel Mengistu Haile Mariam met een opressief bewind dat de Rode Terreur genoemd wordt, en waarin Ethiopiërs opgesloten worden zonder proces gemarteld en geëxecuteerd worden. Schattingen over het aantal doden dat valt onder de zogenaamde Rode Terreur die uitgeoefend wordt door de Dergue spreken van 100.000 doden en 700.000 ontheemden. Latere president Mengistu wordt in 2006 door een Ethiopische rechtbank schuldig bevonden aan genocide. Mengistu is niet bij zijn eigen proces aanwezig; sinds 1991 leeft hij in ballingschap in Zimbabwe.

Na het einde van de Koude Oorlog wordt in 1991 de Dergue regering omver geworpen door gewapende milities. Volgend op het gewapende conflict komt de huidige minister president Meles Zenawi aan de macht. Hij wint alle opeenvolgende verkiezingen –het democratische gehalte van de verkiezingen wordt algemeen betwijfeld. Er wordt gesproken over druk, intimidatie en bedreigingen. In 2010 wordt een oppositieleider zelfs doodgestoken. Bij deze lokale en nationale verkiezingen wint het Ethiopian People's Revolutionary Democratic Front (EPRDF) van Meles Zenawi meer dan 99% van de zetels. Er wordt algemeen aangenomen dat de verkiezingen niet eerlijk en vrij zijn geweest en dat oppositie kandidaten en kiesgerechtigden geintimideerd werden door de overheid.


Intern etnisch conflict

Sinds de nieuwe grondwet van 1995 is Ethiopië een etnische federatie; de bestuurlijke indeling is gebaseerd op etniciteit. Voorstanders beargumenteren dat het systeem een einde maakt aan etnische ongelijkheid, maar tegenstanders vinden dat de nadruk te veel wordt gelegd op etnische identiteit waardoor etnische conflicten die het land teisteren sinds de jaren zestig nog verder op zouden kunnen laaien en zouden kunnen zorgen voor het uiteenvallen van Ethiopië. Nationalisten zien het etnisch federalisme als een poging om nationale trots te ondermijnen en een overheersing van Abessinië voort te zetten (Abessinië is het Keizerrijk van Ethiopië dat van de vroege dertiende eeuw tot aan de omverwerping van Keizer Haile Selassie in 1974 bestaat). Aangezien er in alle bestuurlijke regio's mensen van verschillende etniciteiten woonachtig zijn creëert het systeem nieuwe minderheden die soms de taal van de lokale overheid niet eens spreken. In 2000 laait een conflict tussen leden van de etnische groepen Berta, Amhara, en Oromo op in de Asosa regio. In sommige regio's worden leden van minderheidsgroepen weggejaagd (bijvoorbeeld in Harar, Arussi en Bale), en in andere regio's wordt er beleid gevoerd dat minderheden discrimineert (bijvoorbeeld in de zuidelijke regio's).

In 2002 barst er een conflict uit tussen de Afaris en de etnische groepen Issa, Kereyu en Itta wanneer de Afaris vruchtbaarder land opzoeken om hun vee te laten grazen. Vanwege de extreme droogte worden kuddes niet meer gehoed door de vrouwen, zoals traditioneel het geval is, maar door gewapende mannen. Het lijkt er op dat het conflict niet zo zeer etnisch van aard is als wel gaat over de schaarste en de verdeling van de beperkte middelen.

In 2003 wordt een groep mannen behorende tot de etnische groep Anuak in de Gambela regio gedood door het Ethiopische leger en lokale militante groeperingen. De slachtoffers zijn jonge, goedopgeleide mannen; volgens Genocide Watch een taktiek om mogelijke leiders uit een groep uit te schakelen en de groep op deze manier te verzwakken. Anuak rebellen voeren hieropvolgend ook aanvallen uit. De Anuak en de Nur bestrijden elkaar om toegang te hebben tot water, grasland en vruchtbaar land in de Gambella regio. In 2006 barst na een droogte ook een conflict los tussen de etnische groepen in de Borena regio. Bij dit conflict worden tussen de 100 en 150 mensen gedood, en slaan duizenden op de vlucht.





 


Grensconflict met Eritrea

Na kolonisatie wordt Eritrea in 1950 onder toeziend oog van de Verenigde Naties (VN) een federaal deel van Ethiopië. Twaalf jaar later ontbindt keizer Haile Selassie van Ethiopië eenzijdig de federatie en heft het Eritrees parlement op. Hierop pakken Eritrese opstandelingen de wapens op en begint een burgeroorlog die dertig jaar zal duren. Het Eritrean People's Liberation Front (EPLF) heeft een grote interne verscheidenheid en bestaat uit moslims, christenen en linkse intellectuelen. Door de Verenigde Staten wordt het EPLF beschreven als Marxistisch, terwijl de Sovjet Unie het imperialistisch noemt. In de jaren tachtig bestaat ongeveer een derde van de strijders uit vrouwen. De Ethiopische overheid doet pogingen Eritrea te behouden, niet alleen door het geweld neer te slaan, maar bijvoorbeeld ook door Operatie Rode Ster in 1982 die er op gericht is de politieke, sociale en economische ontwikkeling van Eritrea op gelijk niveau met dat van de rest van het land te brengen, of de aankondiging van de creatie van vijf autonome zones, waaronder Eritrea die de meeste autonomie zou krijgen. Het EPLF wijst het plan af en lanceert een nieuwe militaire campagne die er voor zorgt dat in 1988 de noodtoestand afgekondigd wordt.

In 1991 eindigt de oorlog, waarop Eritrea in 1993 onafhankelijk wordt. Tussen 1998 en 2000 laait een nieuw gewapend conflict op over de grens tussen de twee landen: in 1997 introduceert Eritrea zijn eigen munt, wat de al slechte verhoudingen met Ethiopië sinds de onafhankelijkheid verslechtert. In 1998 laait de oorlog weer op. Eritrea wil vasthouden aan de oude koloniale grens die vastgesteld is vóór Eritrea deel uit ging maken van Ethiopië. Ethiopië vindt dat Eritrea hiermee het Ethiopische territorium binnenvalt en zegt zich slechts hiertegen te verdedigen. De kaarten gedrukt door de overheid van de Ethiopische provincie Tigray laten een andere grens zien dan de kaarten die in omloop zijn buiten Ethiopië, waar men vasthoudt aan de koloniale grens zoals Eritrea beargumenteert.

Het gewapende conflict dat plaatsvindt tussen mei 1998 en juni 2000 kost aan ongeveer 100.000 mensen het leven. Naar schatting zijn 750.000 Eritreeërs ontheemd geraakt. Doordat vrijwel alle burgers in de regio gevlucht zijn blijft er een leeg front van 800 kilometer over waar soldaten van beide zijden elkaar bevechten. Vanwege de soldaten die elkaar vanuit loopgraven proberen uit te schakelen en de bloederige patstelling werd het conflict ook wel vergeleken met de Eerste Wereldoorlog. Op 12 december 2000 wordt er een vredesovereenkomst getekend die een einde maakt aan de tweejarige oorlog.

De verhoudingen tussen de twee landen blijven gespannen. Na het tekenen van de vredesovereenkomst in Algiers in 2000 wordt de Eritrea-Ethiopia Boundary Commission opgericht die de grenzen bepaalt. Bepaalde door Ethiopië geclaimde delen worden aan Eritrea toegekend en andersom. Een betwist gebied is het dorp Badme dat aan Eritrea toegekend is maar nog steeds bezet wordt door Ethiopië. VN soldaten voeren vanaf 2000 een waarnemingsmissie (VN Missie in Ethiopië en Eritrea, of UN Mission in Ethiopia and Eritrea – UNMEE) uit om er op toe te zien dat de grenzen nageleefd worden. In 2008 waarschuwt de Secretaris Generaal van de Verenigde Naties Ban Ki-Moon voor de kans op een nieuwe oorlog tussen Eritrea en Ethiopië als de VN-veiligheidstroepen terugtrekken. In maart 2011 worden de verhoudingen weer op scherp gezet wanneer de Ethiopische president verklaart dat Addis Abeba “ofwel moet proberen Eritreas politiek te veranderen, ofwel Eritreas overheid”. Het beleid van Eritrea is er volgens hem onder andere op gericht om rebellengroeperingen in Ethiopië te steunen. Ook de Verenigde Naties heeft Eritrea op de vingers getikt voor het steunen van islamistische opstandelingen in Somalië. Eritrea noemt de opstelling van Ethiopië een oorlogsverklaring.


Conflict met Somalië:

De gespannen verhoudingen tussen Somalië en Ethiopië hebben een lange geschiedenis. Al in het eerste deel van de zestiende eeuw valt generaal en imam Ahmad ibn Ibrihim al-Ghazi Ethiopië verschillende keren binnen, gesteund door een leger Somaliërs. In de recente geschiedenis zijn er verschillende conflicten tussen de twee landen geweest. Na de Tweede Wereldoorlog wordt door de geallieerden besloten de Ogaden regio waar veel etnische Somaliërs wonen toe te kennen aan Ethiopië, terwijl Somalië na een tien-jarige overgangsperiode onder Italiaans leiderschap onafhankelijk zou worden. Na de onafhankelijkheid van Somalië in 1960 vindt een reeks gewapende incidenten plaats tussen gewapende Somalische nomaden en het Ethiopische leger in de grensstreek. Hoewel deze conflicten beginnen vanwege traditionele grensstreekdelicten zoals smokkelen, het stelen van vee en het innen van belastingen, wordt de agressie al snel gezien als een uiting van Somalisch nationalisme. Een gewapend conflict tussen de legers van beide landen breekt uit tussen februari en april 1964, en eindigt met een staakt-het-vuren na bemiddeling van Soedan als vertegenwoordiger van de Organisatie van Afrikaanse Eenheid.

Na een periode van betrekkelijke rust wordt keizer Haile Selassie in 1974 afgezet en komt de Dergue aan de macht. In deze periode van onrust en onduidelijkheid wordt het Western Somali Liberation Front (WSLF) in de Ogaden regio steeds sterker. In Somalië leeft de ideologie van een Groot-Somalië of pan-Somaliësme, dat een natie voorstaat waarin alle gebieden waar etnische Somaliërs wonen verenigdd zijn (behalve een deel van Ethiopië gaat het ook om regio's in Kenia en Djibouti). Via steun van de Sovjet Unie en Egypte wordt het Somalische leger in de jaren zeventig steeds sterker, en in de tweede helft van de jaren zeventig geeft het Somalische leger het WSLF naast wapens andere steun zodat het WSLF net als het Somalische leger steeds krachtiger wordt. In 1977 komt Mengistu aan de macht in Ethiopië en vanwege de marxistische idealen van de nieuwe Ethiopisiche regering kan deze op steun van de Sovjet Unie rekenen. In juli 1977 valt het Somalische leger de Ogaden regio in Ethiopië binnen. Binnen een maand was het grootste deel van de Ogaden regio ingenomen door de Somalische militairen; het Ethiopische leger was geen partij voor hen. De Sovjet Unie probeert eerst nog te bemiddelen maar als dat niet lukt kiest ze ervoor de steun aan Somalië te staken en exclusieve steun aan Ethiopië te verlenen. Het Somalische leger rukt op, tot het in de winter van 1977 de stad Harar probeert te veroveren en tegengehouden wordt door Ethiopische troepen. Een tegenaanval van Ethiopische troepen met Cubaanse versterking volgt in februari 1978. De tegenaanval komt van twee kanten waardoor het Somalische leger aan twee fronten moet vechten en het is al snel zodanig verzwakt dat het de strijd op moet geven. De belangrijkste steden vallen binnen enkele weken weer in Ethiopische handen. Het WSLF blijft echter actief tot in 1980. De politieke situatie in Somalië verslechtert. In 1982 vallen Somalische dissidenten gesteund door Ethiopische troepen centraal Somalië binnen, en veroveren verschillende dorpen. Somalië weet deze aanval met steun van de Verenigde Staten af te slaan.

In het begin van het nieuwe millennium is de situatie in Somalië onrustig. In 2004 wordt er een Federaal Overgangsparlement opgericht dat een Federale Overgangsregering goedkeurt. Deze regering stuit intern op veel tegenstand van sharia rechtbanken die zich verenigen in de Unie van Islamitische Rechtbanken (UIR). De UIR komt in 2006 in een gewapend conflict met de internationaal erkende regering van Somalië, en neemt in juni van dat jaar de Somalische hoofdstad Mogadishu in. Wanneer de UIR rond dezelfde tijd bij monde van Sheik Hassan Dahir Aweys aankondigt steun te verlenen aan een Groot-Somalië waarbij delen van Ethiopië waar veel Somaliërs wonen bij Somalië gevoegd moeten worden, besluit Ethiopië steun te verlenen aan de regering en Somalië binnen te vallen. Minister-president Meles Zenawi verkondigt dat de aanval noodzakelijk is om de autonomie van Ethiopië te verdedigen; deze wordt door de UIR bedreigd. Op 24 december 2006 stuurt het Ethiopische leger vliegtuigen naar de Somalische hoofdstad Mogadishu om het vliegveld te bombarderen. Nog voor het eind van het jaar hebben Ethiopische troepen en de overgangsregering Mogadishu in handen. Vredesonderhandelingen blijven ineffectief aangezien de UIR alleen wil onderhandelen wanneer er een garantie is dat Ethiopische troepen het land verlaten. In oktober 2008 wordt de terugtrekking van het Ethiopische leger toegezegd. Op dat moment heeft de overgangsregering de macht alleen nog in handen in delen van Mogadishu en de Somalische stad Baidoa waar de overgangsregering gesticht is. In januari 2009 trekken de laatste Ethiopische troepen zich terug uit Somalië.


Interne afscheidingsbewegingen:

De twee belangrijkste afscheidingsbewegingen die strijden voor onafhankelijkheid van Ethiopië zijn het Ogaden National Liberation Front (ONLF) en het Oromo Liberation Front (OLF). Hieronder een korte uiteenzetting van beide conflicten.

Nadat Somalië verslagen is in de Ogaden-oorlog wordt in 1984 in Ethiopië het Ogaden National Liberation Front (ONLF) opgericht. Omdat in de Ogaden regio veel Somaliërs wonen ziet het ONLF de Ethiopische overheid als een bezetter en eist autonomie. Het ONLF begint als een politieke beweging die op veel steun van de bevolking kan rekenen en verschillende regionale presidenten levert. Wanneer in 1995 een nieuwe grondwet aangenomen wordt en er verkiezingen gehouden worden wordt het ONLF door de bij de nationale regering meer geliefde Ethiopian Social Democratic League (ESDL) verslagen. Op dat moment gaat de ONLF verder als guerrillabeweging. De rebellen eisen verantwoordelijkheid op voor verschillende aanvallen tegen het Ethiopische leger, en met een aanslag op een olieveld in april 2007 waarbij 74 mensen doodgeschoten worden worden de verhoudingen verder op scherp gezet. De overheid lijkt het ONLF hierna voor eens en voor altijd uit te willen schakelen. Naast het sturen van troepen gebruikt de overheid ook andere strategieen zoals een verdeel-en-heers-politiek door lokale militia in Ogaden te bewapenen en te steunen in hun strijd tegen het ONLF. Een andere strategie is het blokkeren van voedseltoegang tot de regio. Ook het ONLF staat bekend om zijn hardvochtigheid; dorpen worden platgebrand wanneer dorpelingen geen steun verlenen aan de rebellen. Wanneer ze dit wel doen kunnen dorpelingen rekenen op eenzelfde behandeling van het Ethiopische leger (hoewel de minister-president dit ontkent). In 2008 bericht ook Human Right Watch over de mensenrechtenschendingen die plaatsvinden in de Ogaden regio. Het rapport spreekt onder andere over executies en martelingen, en ook het verkrachten van vrouwen wordt ingezet als oorlogswapen. In juli van 2011 breekt er een hongersnood in de Hoorn van Afrika. Op dit moment zijn er berichten dat de Ethiopische overheid de Ogaden-regio blokkeert zodat er geen hulpgoederen, voedsel en medicijnen ingevoerd kunnen worden, en dat het Internationale Rode Kruis de toegang tot de regio is ontzegd. Als deze blokkade stand houdt zullen de inwoners van de gebieden naar alle waarschijnlijkheid sterven van de honger. De Ethiopische overheid ontkent de beschuldigingen.

In 1973 wordt het Oromo Liberation Front (OLF) opgericht. De Oromo is een etnische groep waartoe ongeveer een derde van de Ethiopische bevolking behoort. Hoewel de Oromo de grootste etnische groep van het land is voelen veel leden zich niet vertegenwoordigd in de overheid (niet onder keizer Haile Selassie, niet onder Mengistu, en ook nu onder het EPRDF niet -hoewel het OLF in 1991 deel vormde van de coalitie trekt zij zich in 1992 terug en het EPRDF wordt nu gedomineerd door de etnische groep Tigray). De rebellen streden tegen de regering van Mengistu om een onafhankelijk Oromia te bewerkstelligen. Nadat Mengistu aftreedt in 1991 beginnen de verschillende groeperingen zich beter te coordineren en een kleine guerrillaoorlog tegen de overheid begint in het zuiden van Ethiopië. De verschillende groeperingen blijven echter ook elkaar bestrijden; de belangrijkste strijd is die tussen het OLF en het Islamic Front for the Liberation of the Oromo (IFLO). De Ethiopische regering noemt de afscheidingsbeweging een terroristische organisatie. Het OLF is naast het conflict met de Ethiopische regering regelmatig in conflicten met andere groepereingen verwikkeld: in 1992 breekt er een conflict uit tussen het OLF en inwoners die tot de Amhara behoren (de Amhara is met 26% van de bevolking de tweede etnische groep in Ethiopië). Bij dit conflict worden ongeveer 200 Amhara gedood. In 1998 breekt een etnisch conflict uit in het grensgebied tussen Ethiopië en Kenia, waarbij het OLF 124 mensen doodt. De reden lijkt het laten grazen van vee op grond die de andere partij toebehoort te zijn. Na dit conflict mengt het Ethiopische leger zich, en het probeert de rebellen te verslaan. De Ethiopische overheid voert een campagne door vermeende leden van het OLF vast te zetten zonder officiele tenlastenlegging te formuleren, en wordt beschuldigd van intimidatie en martelingen. Vlak voor de verkiezingen van 2005 voert het OLF een aanval uit waarbij 400 burgers in Oromia gedood worden.


Stand van zaken augustus 2011

Hoewel zowel Eritrea als Ethiopië akkoord gegaan zijn met het respecteren van de beslissing van de Eritrea-Ethiopia Boundary Commission hebben zij dat in de praktijk niet gedaan. Ook de grens tussen Ethiopië en Somalië wordt in de Ogaden en Oromiyo regio’s betwist. Aanhangers van “Somaliland” willen onafhankelijkheid van Ethiopië. De overheid van Ethiopië is zwak, net zoals de overheden in de buurlanden. Het conflict met de UIR duurt voort. Interne onrust vanwege conflicten tussen verschillende bevolkingsgroepen blijft voorkomen.


Cijfers

Het vluchtelingenaantal is snel opgelopen. In 2007 waren er nog iets minder dan 100.000 vluchtelingen en rond de 200.000 intern ontheemden (die vertrokken zijn na de burgeroorlog met Eritrea eind jaren negentig, etnische conflicten en militair optreden tegen gewapende milities).De Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen (UNHCR) schat dat er in 2011 zo’n half miljoen vluchtelingen zullen zijn, van wie meer dan de helft (365.000) intern ontheemd is.

Edit
Delete
Vredesproces en wederopbouw

In augustus 2011 hebben Kenia en Ethiopië vredesbesprekingen tussen elkaar betwistende etnische groeperingen hervat. De Ethiopische overheidsdiensten hebben een deel van het van Kenianen gestolen vee teruggehaald.


Eritrea lijkt na een periode van afzondering weer toenadering te zoeken tot de buurstaten. In augustus 2011 heeft het weer lidmaatschap aangevraagd van het Inter-Governmental Authority on Development (Igad). Deze organisatie bestaat uit Kenia, Oeganda, Djibouti, Ethiopië, Soedan en Somalië; tot 2007 was Eritrea ook lid maar het besloot zich terug te trekken nadat Igad de Ethiopische interventie in Somalië in 2007 steunde.

De nieuwe onafhankelijke republiek Zuid-Soedan heeft Eritrea en Ethiopië opgeroepen opnieuw om de tafel te gaan zitten om het grensdispuut op te lossen, en heeft zichzelf aangeboden als bemiddelaar in vredesonderhandelingen tussen de twee landen.



Edit
Delete
Betrokkenheid vrouwen bij het conflict
Ethiopië is een traditionele samenleving waarin de man meer mogelijkheden en macht heeft dan de vrouw. Voor de revolutie hadden vrouwen weinig toegang tot onderwijs, gezondheidszorg en een baan buitenshuis.

Vrouwen met een hogere opleiding en een baan doen in 40% van de gevallen laaggeschoold en slechtbetaald werk. Fabrieksarbeidsters verdienen ongeveer een kwart van wat hun mannelijke collega’s verdienen Na de revolutie van 1974 wordt getracht de positie van vrouwen te verbeteren. De Revolutionary Ethiopia Women’s Associations (REWA) wordt opgericht om de positive van de vrouw te verbeteren maar is in de praktijk vooral gericht op het verstevigen van de macht van de Dergue In de oorlog tegen Eritrea bestaan de Eritrese troepen voor ongeveer één derde uit vrouwen. Verkrachting is een oorlogshandeling die in de huidige conflicten in Ethiopië wordt ingezet als wapen.
Edit
Delete
Betrokkenheid kinderen bij het conflict
Hoewel er volgens het mondiale rapport over kindsoldaten (Global Report Child Soldiers) geen gevallen bekend zijn van recrutering van minderjarigen zijn kinderen wel degelijk slachtoffers van de conflicten in Ethiopië.

Volgens UNICEF heeft Ethiopië het hoogste percentage wezen ter wereld: 13 procent van de kinderen mist één of beide ouders. In absolute cijfers betekent dit dat ongeveer vier en een half miljoen kinderen wees zijn. Ongeveer 800.000 van deze kinderen hebben hun ouders verloren aan AIDS, de rest van de kinderen is hun ouders verloren aan conflict, hongersnood en andere ziekten. In Addis Abeba woont meer dan 30 procent van de meisjes tussen de 10 en 14 niet bij hun ouders. Deze kinderen zijn zeer kwetsbaar en worden vaak slachtoffer van uitbuiting, misbruik en mishandeling.
Edit
Delete
Links en Downloads
Hier vind je links naar interessante websites en downloads over dit conflict.

Videos

BBC Newsnight (2011, 5 augustus) ‘Ethiopia 'using aid as weapon of oppression'’ <http://news.bbc.co.uk/2/hi/programmes/newsnight/9556288.stm>

BBC News (2011, 4 juli) ‘Threat of famine in Horn of Africa’ <http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-14017637>

YouTube, Ogaden oorlog <http://www.youtube.com/watch?v=pPKoesGGfGU>


Media

BBC News (1999, 23 juni) ‘Africa Massacre 'involved Oromos', says Kenya’<http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/376564.stm>

BBC News,(2000, 12 mei) ‘Border a geographer's nightmare’ <http://news.bbc.co.uk/2/hi/special_report/1999/07/99/battle_in_the_horn/396571.stm>

BBC News, (2011, 16 augustus) ‘Eritrean leader Afewerki in 'peace trip' to Uganda’ <http://www.bbc.co.uk/news/world-africa-14543744>

BBC News,(2000, 4 juni) ‘Fresh Plan for Horn Peace <http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/777207.stm>

BBC News (2007, 24 april) ‘Scores die in Ethiopia oil attack’<http://news.bbc.co.uk/2/hi/6588055.stm>

BBC News (2006, 29 juni) ‘Somali Islamists condemn Ethiopia’ <http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/5129168.stm>

BBC News ‘Timeline: Ethiopia and Somalia’ <http://news.bbc.co.uk/2/hi/africa/6159735.stm>

BBC News (2008, 11 april) ‘UN fears new Ethiopia-Eritrea war’ <http://news.bbc.co.uk/2/hi/7341833.stm>

Blair, David (2007, 9 oktober) ‘Ethiopia’s ‘secret war’ forces thousands to flee’ in: The Telegraph <http://www.telegraph.co.uk/news/worldnews/1565668/Ethiopias-secret-war-forces-thousands-to-flee.html>

Gettleman, Jeffrey (2006, 24 december) ‘Ethiopian Warplanes Attack Somalia’ in: The New York Times <http://www.nytimes.com/2006/12/24/world/africa/24cnd-somalia.html>

Kifner, John (1988, 25 augustus) ‘Eritrean Rebels Emphasize Women's Rights’ in: The New York Times <http://www.nytimes.com/1988/08/25/world/eritrean-rebels-emphasize-women-s-rights.html>


Websites

CIA, ‘The World Factbook’ - Ethiopië <https://www.cia.gov/library/publications/the-world-factbook/geos/et.html>

Ethiopian History: ‘Imam Ahmad ibn Ibrahim al Ghazi’ <http://www.ethiopianhistory.com/Imam_Ahmad_ibn_Ibrahim_al_Ghazi>

Foreign Policy, ‘The Failed State Index 2011’ <http://www.foreignpolicy.com/articles/2011/06/17/2011_failed_states_index_interactive_map_and_rankings>

Genocide Watch (2004, 8 januari. Update: 2004, 23 januari) ‘The Anuak of Ethiopia’ <http://www.genocidewatch.org/THE ANUAK OF ETHIOPIA.htm>

GlobalSecurity.org ‘1980s Ethiopian Conflicts’ <http://www.globalsecurity.org/military/world/war/somalia4.htm>

GlobalSecurity.org ‘Ethiopia / Eritrea War’ <http://www.globalsecurity.org/military/world/war/eritrea.htm>

GlobalSecurity.org ‘Ogaden War’ <http://www.globalsecurity.org/military/world/war/somalia3.htm>

GlobalSecurity.org ‘Somalia-Ethiopia, Kenya Conflict’ <http://www.globalsecurity.org/military/world/war/somalia1.htm>

Immigration and Refugee Board of Canada (1989, 1 juni) ‘Ethiopia: Background information on the EPLF; Information on EPLF violence against the civilian population’ <http://www.unhcr.org/refworld/docid/3ae6ac9374.html

Internal Displacement Monitoring Centre, ‘Ethiopia’ <http://www.internal-displacement.org/countries/ethiopia>

US Department of State, ‘Background Note: Ethiopia’ <http://www.state.gov/r/pa/ei/bgn/2859.htm>

US Department of State, ‘Background Note: Somalia’ <http://www.state.gov/r/pa/ei/bgn/2863.htm>

Voice of America, (2011, 23 augustus) ‘Investing In East Africa's Long Term Food Security’ <http://www.voanews.com/policy/editorials/Investing-In-East-Africas-Long-Term-Food-Security-128287758.html>


Rapporten

Bhalla, Nita (2002, 10 juli) ‘Conflict Worsens Ethiopia’s Food Crisis’ in: BBC News

Bloomfield, Steve (2006, 13 december) ‘Mengistu found guilty of Ethiopian genocide’ in:

The Independent

Child Soldiers Global Report 2008 ‘Ethiopia’

Clayton, Jonathan (2009, 4 april) ‘Ethiopia's orphans face life of hardship’ in: The Times

Countrystudies.us ‘Ethiopia: The Role of Women’

Davison, William (2011, 29 april) ‘Eritrea Calls Ethiopia’s New Stance a ‘Declaration of War’’

Middle East North Africa Financial Network (2011, 22 augustus)‘Ethiopia hands backs arms and 200 animals’>http://www.menafn.com/qn_news_story.asp?storyid={cebfce02-b024-4f09-bfad-3a89c763e018}>

Minorities at Risk Project, Assessment for Oromo in Ethiopia, (2003, 31 December)  

Mountain, Thomas C. (2011, 12 mei) ‘West Funds Full Blown Genocide in Ethiopia’ in: Foreign Policy Journal

Ng’asike, Lucas (2011, 19 augustus) ‘Kenya, Ethiopia resume peace talks’, in: The Standard

Pham, J. Peter (2007, 10 mei) ‘Testimony before the United States House of Representatives

Committee on Foreign Affairs Subcommittee on International Organizations, Human Rights, and Oversight and Subcommittee on Africa and Global Health’

Reuters Africa News Blog (2011, 14 april) ‘Ethiopia/Eritrea: Another war?’

Tekle, Tesfa-Alem (2011, 17 augustus) ‘South Sudan offers to mediate between Ethiopia and Eritrea over border row’, in: Sudan Tribune

Tran, Mark (2011, 5 augustus) ‘Ethiopia 'using aid as a political tool'’ in The Guardian

United Nations Eritrea Ethiopia Boundary Commission (2003, 7 juli) ‘Decision Pursuant to Article 15B of the Commission’s Demarcation Directions’

United Nations Population Fund

United Nations Security Council (2003, 31 maart) S/2003/257/Add.1 ‘Progress Report of the Secretary-General on Ethiopia and Eritrea’

UNHCR (2011, 19 augustus) ‘Life-saving efforts in Ethiopia continue, growing shelter needs in Djibouti’

UNHCR (2011, 23 augustus) ‘UNHCR experts sent to remote Ethiopian area to help 18,000 Somalis’

Heinlein, Pieter (2011, 29 april) ‘Ethiopia Denies ICRC Permission to Resume Ogaden Operation’ in: Voice of America

Heinlein, Pieter (2011, 19 mei) ‘UN Agency to Resume Ops in Ethiopia’s Ogaden Following Fatal Attack’ in: Voice of America

Henshaw, Amber (2006, 12 juni) ‘Passengers die in Ethiopia Ambush’, in: BBC News

Human Rights Watch, ‘Backgrounder Ethiopian Dictator Mengistu Haile Mariam’

Human Rights Watch ‘Ethiopia’

Human Rights Watch (2008, 12 juni) ‘Ethiopia: Army Commits Executions, Torture, and Rape in Ogaden’

Human Rights Watch (2008, 27 november) ‘Ethiopia: Charge or Free Ethnic Oromo Terrorism Suspects’ http://www.hrw.org/news/2008/11/26/ethiopia-charge-or-free-ethnic-oromo-terrorism-suspects

Human Rights Watch (2005, 9 mei) ‘Suppressing Dissent’

International Crisis Group (2009, 4 september) Africa Report N°153 ‘Ethiopia: Ethnic Federalism and its Discontents’

Mariam, Alemayehu G. (2011, 23 augustus) ‘How Zenawi 'Weaponizes' Famine in Ethiopia’

McLure, Jason (2010, 2 maart) ‘Candidate is Stabbed to Death in Ethiopia’ in: The New York Times

McLure, Jason (2010, 23 mei) ‘Ethiopian Party Accused of Intimidation Before Election’ in: The New York Times