Conflicten Teller nl

  • Er is sprake van grote politieke tegenstellingen, spanningen en/of machtsstrijd
  • Dit heeft nog niet geleid tot geweld of de spanningen gaan niet langer met geweld gepaard
  • Het conflict speelt nu, of niet langer dan een jaar geleden
  • Er is gewapende strijd om de macht over (een deel van) het land
  • Bij de strijd is minstens één regeringsleger en één andere gewapende groepering betrokken
  • Er is gewapende strijd geweest tussen gewapende groepen met meer dan 25 doden per jaar.
  • Er is nu geen grootschalige gewapende strijd meer, er is een vredesakkoord, staakt-het-vuren of het conflict is slapend
  • Er vallen (relatief) weinig doden door de strijd; minder dan 25 per jaar.
  • De oorzaken van het conflict zijn nog niet echt weggenomen.
  • Er kan opnieuw gewapende strijd uitbreken.
  • Er is sprake van grote politieke tegenstellingen, spanningen en/of machtstrijd.
  • Het conflict valt niet onder de bovenstaande 3 definities, maar is belangrijk genoeg om onder de aandacht te worden gebracht.
  • Bij dit conflict zijn filmpjes en/of teksten beschikbaar waarin de persoonlijke verhalen achter het conflict verteld worden.
  • KIik op de vertellerknop hierboven om de popup met de filmpjes te openen.

Aantal conflicten
in de wereld

Zuid-Sudan

September 2014 | Suzanne van Hooff

Inleiding

De Republiek Zuid-Soedan werd in juli 2011, na twee langdurige burgeroorlogen tussen 1955 en 2006, onafhankelijk van Soedan (Noord Soedan). De onafhankelijkheid betekende niet dat de conflicten tussen Soedan en Zuid-Soedan plotseling opgelost waren. De twee landen hebben nog steeds een conflict over een grensgebied (Abyei). Daarnaast woedt er sinds eind 2013 een burgeroorlog in Zuid-Soedan. Voor een uitgebreide analyse van het conflict tussen het noorden en zuiden van Soedan die uiteindelijk heeft geleid tot de opbreking van het land, in Soedan en Zuid-Soedan, zie “Soedan” op de conflictentellerkaart. In deze analyse van de conflicten in Zuid-Soedan worden conflicten besproken die vanaf de onafhankelijkheid in juli 2011 gaande zijn of zijn begonnen.

Edit
Delete
Chronologie

2011 (juli) – De Republiek Zuid-Soedan scheidt zich af van Soedan en wordt een onafhankelijke staat.

2012 (februari-april) – Soedan en Zuid-Soedan tekenen een non-agressie pact maar er breken echter alsnog gevechten aan de grens uit.

2012 (september) – Na vredesbesprekingen in Ethiopië sluiten Soedan en Zuid-Soedan akkoorden over veiligheid, handel en olie. Ook wordt er een gedemilitariseerde zone ingesteld. Er wordt geen overeenstemming bereikt over Abyei.

2013 (juli) – Er vindt een machtsstrijd tussen twee facties binnen de regerende partij SPLM plaats.

2013 (december) – Er breekt een burgeroorlog uit in Zuid-Soedan.

2014 (januari) – Er wordt een staakt het vuren getekend tussen de troepen van President Salva Kiir en Riek Machar.

2014 (februari) – Ondanks het staakt het vuren breken er weer gevechten uit.

2014 (april) – Een VN basis in Bor wordt aangevallen door een gewapende groep.

2014 (mei) – Het Addis Abeba vredesakkoord wordt getekend.


Edit
Delete
Betrokken actoren

Bij een conflict zijn altijd meerdere actoren betrokken. Dit kunnen organisaties zijn zoals politieke partijen, regeringen van betrokken landen, rebellen groepen, of internationale organisaties zoals de Verenigde Naties. In sommige gevallen zelfs individuele personen, bijvoorbeeld de president van een land of een rebellenleider. Hieronder staan de verschillende actoren die een rol speelden in het conflict in (Zuid-) Soedan en hun standpunten kort beschreven.


Nationale Actoren

De Zuid-Soedanese regering (SPLM)

Sinds de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan regeert de Soedanese Volksbevrijdingsbeweging (Engels: Sundanese People’s Liberation Movement; SPLM), een zuidelijke oppositiebeweging die vanaf 1983 gedurende de tweede Soedanese burgeroorlog tegen verschillende noordelijke Soedanese regimes heeft gevochten. In 2010 werd Salva Kiir, de leider van de SPLM sinds 2005, gekozen tot President van Zuid-Soedan. De SPLM heeft zo’n 98% van de zetels in het Zuid-Soedanese parlement.


SPLM-in oppositie (SPLM-IO)

De SPLM-IO is de groep die zich in 2013 van de SPLM regering afscheidde, onder leiding van voormalig vice-president Riek Machar. De SPLM-IO werkt samen metnformele gewapende groepen zoals Jiech Mabor (het witte leger).


Internationale actoren

De regering van Soedan

De Soedanese regering bestaat sinds de militaire coup van 1989 uit de Nationale Congres Partij (Engels: National congress Party; NCP) van President al-Bashir.


Soedanese rebellengroeperingen

Verschillende Soedanese rebellengroeperingen steunen de regering in haar strijd tegen de troepen van Machar.


De regering van Oeganda

Oegandese troepen vechten mee in de burgeroorlog tussen de regering en voormalig vice-president Riek Machar’s troepen, aan de zijde van de regering.


Verenigde Naties (VN)

De VN is een internationale organisatie waarbinnen 193 staten samenwerken op thema’s als vrede en veiligheid, mensenrechten en de internationale economie. De VN steunt het vredesproces in Zuid-Soedan middels “UNMISS” – de VN vredesmissie in Zuid-Soedan.


Afrikaanse Unie (AU)

De Afrikaanse Unie is een internationale organisatie waarbinnen 53 Afrikaanse staten samenwerken op het gebied van vrede en veiligheid, mensenrechten en ontwikkeling. De AU steunt het vredesproces in Zuid-Soedan.


Intergovernmental Authority on Development (IGAD)

Intergouvernementele organisatie van acht landen in Oost-Afrika waar ook Soedan en Zuid-Soedan toe behoren. IGAD steunt de vredesbesprekingen tussen de SPLM-regering en SPLM-IO.

Edit
Delete
Onderliggende Structuren

De onderliggende structuren zijn de economische, politieke, sociale en religieuze oorzaken van een conflict. Hieronder wordt beschreven hoe deze verschillende oorzaken een rol spelen bij het conflict in Zuid-Soedan. Deze factoren sluiten elkaar uiteraard niet uit, vaak zijn deze factoren afhankelijk van elkaar en beïnvloeden ze elkaar.


De onderliggende structuren van de verschillende conflicten in en rondom Zuid-Soedan zijn vaak terug te brengen tot de twee burgeroorlogen tussen 1955 en 2006, toen Zuid-Soedan nog deel uitmaakte van Soedan.


Politiek

Door de lange geschiedenis van burgeroorlogen met het noorden, het huidige (Noord) Soedan, zijn alle leiders van Zuid-Soedan voormalige rebellenleiders die onderling ook tegen elkaar hebben gevochten. De stap naar een onderling gewapend conflict is hierdoor snel gemaakt wanneer er een politiek conflict ontstaat. Doordat Zuid-Soedan een jong land is, is er een gebrek aan goede overheidsstructuren. Er zijn bijvoorbeeld veel wapens in omloop, terwijl de politie en het leger niet de veiligheid kunnen bieden die nodig is. De SPLM is de enige regerende politieke partij die weinig kritiek duldt van oppositiegroeperingen.


Economisch

Zuid-Soedan is een olierijk land maar is voor de export van olie tot op heden afhankelijk van Soedan, waar alle olie-infrastructuur ligt. De olieproductie is sinds december 2013 toen de burgeroorlog in Zuid-Soedan begon, met de helft afgenomen. Zuid-Soedan is vrijwel volledig afhankelijk van olie-opbrengsten. Olie wordt door de verschillende groeperingen gebruikt als wapen in het conflict. Omdat Zuid-Soedan zo afhankelijk is van de olie, heeft dit een grote invloed op de economie van het land. Ondertussen blijft de bevolking van de jonge staat enorm arm. Er zijn weinig mogelijkheden voor jongeren in Zuid-Soedan. Organisaties waarschuwen dat zij een makkelijk doelwit vormen om gerekruteerd te worden door de regeringstroepen en/of de SPLM-IO.


Religieus

De conflicten binnen Zuid-Soedan hebben geen religieuze onderliggende structuren; de verschillende bevolkingsgroepen leven grotendeels volgens traditionele religies. Er wordt aangenomen dat zo’n 60% van de bevolking christelijk is. Daarnaast leeft een groot gedeelte van de bevolking volgens traditionele Afrikaanse tradities. Het conflict met Soedan heeft wel een religieuze ondertoon; Soedan is in tegenstelling tot Zuid-Soedan een Islamitisch land. Christelijk.


Sociaal

Zuid-Soedan heeft veel verschillende bevolkingsgroepen. Er is een lange geschiedenis van geweld tussen verschillende gemeenschappen over toegang tot water en land. Met name tussen de twee grootsten, de Dinka en de Nuer, zijn etnische spanningen ontstaan doordat ze tijdens de twee burgeroorlogen tegen elkaar zijn opgezet door de verschillende rebellengroeperingen en de Soedanese regering. De etnische verdeeldheid staat niet altijd vast. Er zijn veel voorbeelden van Dinka die de Nuer rebellenleider Machar steunen.

Dynamiek

Na twee burgeroorlogen (1955-1972, 1983-2005) werd het zuiden van Soedan na vredesbesprekingen en door middel van het Machakos Protocol en de Uitgebreide Vredesovereenkomst (Engels: Comprehensive Peace Agreement;CPA) onafhankelijk verleend. Na een referendum in juli 2011, waarin 99% van de zuiderlingen voor de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan stemden, was de onafhankelijke staat de Republiek Zuid-Soedan een feit. De rebellengroepering SPLM, die voor de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan tegen Soedan vocht, leverde de eerste president van het land; President Salva Kiir Mayardit


De onafhankelijkheid betekende niet dat alle conflicten waar het land eerder als onderdeel van Soedan in verwikkeld was geraakt, in een klap waren opgelost. Naast de strijd om de onafhankelijkheid met het noorden, waren er onenigheden over de grens tussen het zuiden en het noorden. Ook waren er interne spanningen en conflicten, die  na de onafhankelijkheid doorspeelden. De verschillende etnische bevolkingsgroepen waren door de decennialange oorlog met het noorden onderling diep verdeeld geraakt.


Daarnaast kampt het nieuwe land met veel andere uitdagingen, zoals hoog analfabetisme (85% van de bevolking), een groot gebrek aan gekwalificeerd personeel, een gebrek aan industrie afgezien van de olie-industrie en een hoge mate van corruptie. Mensenrechtenorganisaties spreken over het repressieve beleid van de regering en mensenrechtenschendingen tegen hen die kritiek leveren tegen de regering. Nog voor de onafhankelijkheid waarschuwden waarnemers dat het land een hoge kans had zich tot een falende staat te ontwikkelen.


Het eerste jaar van onafhankelijkheid zag hevige interne gevechten in de Jonglei provincie van het land. Daarnaast verslechterde de relatie met Soedan vanwege de conflicten om de grens tussen beide landen, en de beslissing om de olieproductie in Zuid-Soedan stil te leggen.

Edit
Delete
Dynamiek

Naast de dieperliggende oorzaken zijn er ook ontwikkelingen die het conflict op korte of lange termijn beïnvloeden. Hiermee worden gebeurtenissen uit een conflict bedoeld, zoals opstanden en vredesonderhandelingen. Wanneer het conflict heviger wordt spreken we van escalatie. Zwakt het conflict af? Dan is er sprake van de-escalatie.


Na twee burgeroorlogen (1955-1972, 1983-2005) werd het zuiden van Soedan na vredesbesprekingen en door middel van het Machakos Protocol en de Uitgebreide Vredesovereenkomst (Engels: Comprehensive Peace Agreement;CPA) onafhankelijk verleend. Na een referendum in juli 2011, waarin 99% van de zuiderlingen voor de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan stemden, was de onafhankelijke staat de Republiek Zuid-Soedan een feit. De rebellengroepering SPLM, die voor de onafhankelijkheid van Zuid-Soedan tegen Soedan vocht, leverde de eerste president van het land; President Salva Kiir Mayardit


De onafhankelijkheid betekende niet dat alle conflicten waar het land eerder als onderdeel van Soedan in verwikkeld was geraakt, in een klap waren opgelost. Naast de strijd om de onafhankelijkheid met het noorden, waren er onenigheden over de grens tussen het zuiden en het noorden. Ook waren er interne spanningen en conflicten, die  na de onafhankelijkheid doorspeelden. De verschillende etnische bevolkingsgroepen waren door de decennialange oorlog met het noorden onderling diep verdeeld geraakt.


Daarnaast kampt het nieuwe land met veel andere uitdagingen, zoals hoog analfabetisme (85% van de bevolking), een groot gebrek aan gekwalificeerd personeel, een gebrek aan industrie afgezien van de olie-industrie en een hoge mate van corruptie. Mensenrechtenorganisaties spreken over het repressieve beleid van de regering en mensenrechtenschendingen tegen hen die kritiek leveren tegen de regering. Nog voor de onafhankelijkheid waarschuwden waarnemers dat het land een hoge kans had zich tot een falende staat te ontwikkelen.


Het eerste jaar van onafhankelijkheid zag hevige interne gevechten in de Jonglei provincie van het land. Daarnaast verslechterde de relatie met Soedan vanwege de conflicten om de grens tussen beide landen, en de beslissing om de olieproductie in Zuid-Soedan stil te leggen.


Escalatie I (2013-2014)

In 2013 brak er een machtsstrijd uit tussen etnische groepen uit binnen de regerende politieke partij SPLM. Dit mondde later uit in een gewapende strijd.De begon in juli 2013 toen President Salva Kiir, een etnische Dinka, zijn gehele kabinet ontsloeg. Zijn vice-president Riek Machar, een etnische Nuer, kwam hier tegen in opstand, beschuldigde de Salva Kiir ervan zijn macht te misbruiken en kondigde aan hem uit te dagen voor het leiderschap van de SPLM in de verkiezingen van 2015.


Salva Kiir benoemde een geheel nieuw kabinet, met leden uit de oppositie. De spanningen liepen op totdat in december een groep voormalige regeringsleden een persconferentie hield en daarin Kiir’s leiding binnen de SPLM betwistte. Op zijn beurt beschuldigde Salva Kiir Machar ervan een militaire coup voor te bereiden. Machar ontkende dit. Half december liep het conflict uit op een gewapend conflict die volgens de president begon als een afgewende coup, en volgens zijn critici als een poging de oppositie binnen de SPLM neer te slaan.


Beide partijen maakten effectief gebruik van de diepe etnische verdeeldheid in Zuid-Soedan. President Kiir mobiliseerde zijn Dinka achterban, waar Machar de Nuer bevolkingsgroep mobiliseerde. Alle twee partijen zijn door zowel de VN als mensenrechtenorganisaties beschuldigd van etnisch gemotiveerde moorden. Maar het is lastig te spreken van een etnisch conflict aangezien er ook veel Dinka oppositie is die Machar steunt, en Nuers die Machar niet steunen.


Eerst vond het conflict zich slechts geïsoleerd in de hoofdstad Juba af, voordat het conflict zich door de rest van het land verspreidde. De partijen vochten over de controle van de grootste steden in Zuid-Soedan: Bor, Malakal en Bentiu. Het conflict leidde tot grove mensenrechtenschendingen.


De-escalatie I (januari 2014 – februari 2014)

Op 23 januari 2014 werd er een staakt het vuren getekend tussen de regering en de oppositietroepen, de SPLM in Oppositie (SPLM-IO). In deze korte periode van staakt het vuren zorgde de aanhoudende instabiliteit ervoor dat humanitaire hulp niet bij meer dan de helft van de hulpbehoefenden terecht kwam. De staakt het vuren werd na korte tijd door beide partijen niet meer in acht werd genomen. Volgens waarnemers was deze tijdelijke staakt het vuren slechts afgesproken om de troepen te hergroeperen voor nieuwe gevechten. 


Ook werd er een staakt het vuren getekend met de gewapende rebellengroepering van David Yau Yau die vochten voor de onafhankelijkheid van Murle. Ondanks de overeenkomst vonden er in de lente van 2014 mensenrechtenschendingen in Murle plaats van regeringstroepen tegen burgers.


Escalatie I (februari 2014 – mei 2014)

Op 18 februari laaide het conflict tussen de regering en SPLM-IO weer in alle hevigheid op. Op 17 april 2014 werd een VN basis in Bor, waar ongeveer 5.000 mensen zijn opgevangen, aangevallen door een gewapende groepering. Volgens ooggetuigen kwamen er meer dan 50 mensen om bij deze aanval (onder wie ook vrouwen en kinderen). VN Secretaris Generaal Ban Ki-moon noemde de aanval een oorlogsmisdaad. De VN rapporteerde in april tevens over een toename in gerichte etnische moorden.


De-escalatie I (mei 2014)

Onder grote internationale druk, werd er op 9 mei het Addis Abeba vredesakkoord getekend. In het akkoord zijn afspraken gemaakt over een tijdelijke regering, een nieuwe grondwet en nieuwe verkiezingen. Zoals het akkoord in januari, is ook deze fragiel en is de zekerheid ervan niet gegarandeerd. Daarnaast is het onzeker of de troepen van beide partijen wel zullen ontwapenen.


Rapporten van ooggetuigen wijzen ondanks het vredesakkoord op aanhoudende grootschalige schendingen van de mensenrechten in de vorm van massamoorden, seksueel geweld en andere oorlogsmisdaden. Zowel de regering als de SPLM-IO zouden materieel en hulpgoederen van humanitaire organisaties hebben gestolen.


Humanitaire organisaties waarschuwen in de lente van 2014 voor ernstige voedseltekorten en potentiële hongersnood door de blokkades die voorkomen dat humanitaire hulp op de plaatsen aankomt waar het nodig is, alsmede gevluchte boeren die nog niet naar hun huis kunnen terugkeren vanwege het geweld.


Conflict met Soedan / Abyei

Een van de conflicten die speelt sinds de opdeling van Soedan is het grensgebied Abyei. De grootste bevolkingsgroep in Abyei, de Ngok-Dinka, identificeert zich met Zuid-Soedan, terwijl de Arabische nomadenbevolkingsgroep de “Messirya” zich met het noorden identificeert.


In het Abyej Protocol (onderdeel van de CPA) werd vastgelegd dat er een referendum moest komen voor het Abyei district. Deze heeft nog niet plaatsgevonden. In 2007 en 2008 laaide het geweld op tussen de SPLM, het Soedanese leger en de Messirya In 2009 besloot het Permanente Hof van Arbitrage dat de grootste olievelden in Abyei tot het noorden van Soedan behoorden, terwijl de overige delen tot Zuid-Soedan behoorden. In juni 2011 kwamen Soedan en de SPLM tot een overeenkomst met betrekking tot Abyei na noordelijke bezetting; beiden troepenmachten zouden Abyei verlaten en de United Nations Interim Security Force for Abyei (UNISFA) werd geïnstalleerd.


Hoewel er in begin 2012 een non-agressie pact werd getekend, braken er in 2012 als nog enkele hevige grondgevechten plaats. In VN Veiligheidsraad Resolutie 2046 riep de VN de partijen te stoppen met het geweld. Na vredesbesprekingen in Ethiopië in 2012 vonden Soedan en Zuid-Soedan overeenstemming over zaken omtrent veiligheid, handel en olie. Er werd geen overeenstemming bereikt over Abyei. De besprekingen resulteerden in een gedemilitariseerde grenszone. Dit is een bufferzone waarin geen militairen mogen komen.


In oktober 2013 vond er een onofficieel referendum plaats waarin de Ngok-Dinka massaal (99,9%) voor een samenvoeging met het huidige Zuid-Soedan stemden. De uitkomst werd niet erkend door Soedan en Zuid-Soedan. Op enkele kleine incidenten na bleef het de rest van 2013 rustig. In oktober besloten de landen het referendum voor Abyei nogmaals uit te stellen. De moeilijkheden rondom het referendum hebben vooral te maken met de vraag wie er binnen het referendum zal mogen stemmen. De Messiriya (de Arabische nomadengroep die zich met het noorden identificeert) hebben geen vaste verblijfplaats. De regering van Soedan vindt dat zij wel zouden moeten kunnen stemmen, maar de regering in Zuid-Soedan is het hier niet mee eens. Of de Messiriya zullen mogen stemmen is van groot belang voor de uitkomst; indien zij stemmen is er een grote kans dat zij tegen samenvoeging stemmen en dat dit ook de uitkomst van het referendum zal zijn.





Edit
Delete
Actoren betrokken bij vredesinitiatieven

Vredesonderhandelingen kunnen door verschillende actoren worden opgezet zoals bijvoorbeeld de Verenigde Naties (VN) of de Afrikaanse Unie (AU). Hieronder lees je welke actoren betrokken zijn bij vredesinitiatieven.


Er zijn zowel nationale als internationale actoren betrokken bij de verschillende vredesinitiatieven in Soedan. 


Nationale vredesinitiatieven zijn de South Sudan Peace Coaltion, een initiatief van Zuid-Soedanese non-gouvernementele organisaties die nauw samenwerken met het maatschappelijk middenveld, alsmede The National Platform for Peace and Reconciliation (NPPR), een initiatief gericht op waarheidsvinding en verzoening. 


De SPLM is in april 2014, met de steun van IGAD, een Intra Party Dialogue Forum begonnen die de oorzaken van de crisis binnen de SPLM aan de kaak moet stellen.


Internationale organisaties die betrokken zijn bij vredesinitiatieven zijn African Centre for the Constructive Resolution of Disputes (ACCORD), ACCORD werkt op verschillende niveaus aan vredesinitiatieven, en International Organization for Migration (IOM) die de dialoog tussen Zuid-Soedanese gemeenschappen op gang tracht te brengen.


De Verenigde Naties vredesmissie UNMISS is sinds de onafhankelijkheid in 2011 actief en bevat sinds december 12.500 troepen die ongeveer 75.000 mensen beschermen tegen het geweld.


Naast intergouvernementele organisaties zijn er non-gouvernementele organisaties actief, o.a. Oxfam Novib, Save the Children, het Internationale Rode Kruis en Artsen zonder Grenzen. 

Edit
Delete
Links met Nederland

Nederland probeert op verschillende manieren bij te dragen aan vrede in de wereld. Zo ook in Zuid-Soedan. Onder dit kopje vind je meer informatie over de belangrijke rol die Nederland heeft gespeeld in het conflict in Zuid-Soedan.


Nederland draagt sinds september 2011 bij aan de UNMISS vredesmissie met 30 personen, grotendeels bestaande uit militairen en civiele politiefunctionarissen. Nederland richt zich op de beheersing van interne conflicten, de opbouw van een legitieme overheid en de bescherming van mensenrechten. Daarnaast helpt Nederland mee aan het bestrijden van corruptie en de versterking van veiligheid en rechtsorde. De Nederlandse bijdrage loopt momenteel tot 1 november 2014.


In januari 2014 maakte Minister Ploumen van Ontwikkelingssamenwerking bekend dat de regering 1 miljoen euro schenkt aan de VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR voor haar werk met Zuid-Soedanese vluchtelingen.

Nederlandse non-gouvernementele organisaties die actief zijn binnen Soedan zijn o.a. Cordaid, IKV Pax Christi en War Child.

Edit
Delete
Cijfers

Hoe zou je het conflict kunnen weergeven in cijfers? Soms kunnen cijfers de hevigheid van een conflict heel goed weergeven. In dit stuk vind je de belangrijkste cijfers over het conflict in Zuid-Soedan


Volgens de VN zijn er per mei 2014 1 miljoen mensen binnen Zuid-Soedan gevlucht en hebben 4 miljoen mensen humanitaire hulp nodig. 


Aanvullende informatie door Annemarie Kars (2011):

Tussen 1983 en 2005 hebben zo’n 1.9 miljoen mensen hun leven verloren tijdens het conflict tussen Noord- en Zuid-Sudan. Meer dan vier miljoen Zuid-Sudanezen hebben moeten vluchten voor het geweld. Ongeveer 500.000 Sudanezen hebben Sudan definitief ontvlucht en leven nu in diaspora in verschillende (buur)landen. In het conflict in Darfur zijn er ongeveer 300.000 mensen om het leven gekomen, en zijn er volgens de VN bijna 3 miljoen mensen ontheemd geraakt.


Volgens de VN zijn in 2011 in Zuid-Sudan al zeker 2368 burgers omgekomen bij geweld tussen stammen of bij strijd van opstandelingen. Daarmee is 2011 tot nu toe het meest gewelddadige jaar voor Zuid-Sudan sinds de ondertekening van het CPA in 2005. Volgens de VN zijn als gevolg van het recente geweld in Abyei zeker 110.000 mensen op de vlucht geslagen. Zeker 73.000 mensen zouden Zuid-Kordofan zijn ontvlucht sinds de hernieuwde gevechten, aldus de VN.


Edit
Delete
Bronnen
Hier vind je links naar interessante websites en artikelen over dit conflict.

International Crisis Group

http://www.crisisgroup.org/en/regions/africa/horn-of-africa/south-sudan.aspx


Enough Project

http://www.enoughproject.org/conflicts/sudans/conflicts-south-sudan


African Arguments – Making Sense of the Sudans

http://africanarguments.org/category/making-sense-of-sudan/


UNOCHA (VN Bureau voor de Coördinatie van Humanitaire Zaken)

www.unocha.org/south-sudan/


Human Security Baseline Assessment for Sudan and South Sudan

http://www.smallarmssurveysudan.org/


Human Rights Watch

www.hrw.org/africa/south-sudan


The Economist 

http://www.economist.com/topics/sudan


BBC South Sudan

http://www.bbc.com/news/world-africa-14069082

http://www.bbc.com/news/world-africa-25427965

BBC - Landenprofiel Zuid-Soedan

New York Times - Landenprofiel Zuid-Soedan

IKV Pax Christi