Conflicten Teller nl

  • Er is sprake van grote politieke tegenstellingen, spanningen en/of machtsstrijd
  • Dit heeft nog niet geleid tot geweld of de spanningen gaan niet langer met geweld gepaard
  • Het conflict speelt nu, of niet langer dan een jaar geleden
  • Er is gewapende strijd om de macht over (een deel van) het land
  • Bij de strijd is minstens één regeringsleger en één andere gewapende groepering betrokken
  • Er is gewapende strijd geweest tussen gewapende groepen met meer dan 25 doden per jaar.
  • Er is nu geen grootschalige gewapende strijd meer, er is een vredesakkoord, staakt-het-vuren of het conflict is slapend
  • Er vallen (relatief) weinig doden door de strijd; minder dan 25 per jaar.
  • De oorzaken van het conflict zijn nog niet echt weggenomen.
  • Er kan opnieuw gewapende strijd uitbreken.
  • Er is sprake van grote politieke tegenstellingen, spanningen en/of machtstrijd.
  • Het conflict valt niet onder de bovenstaande 3 definities, maar is belangrijk genoeg om onder de aandacht te worden gebracht.
  • Bij dit conflict zijn filmpjes en/of teksten beschikbaar waarin de persoonlijke verhalen achter het conflict verteld worden.
  • KIik op de vertellerknop hierboven om de popup met de filmpjes te openen.

Aantal conflicten
in de wereld

Het conflict in Bosnië is één van de bekendste Europese conflicten uit de jaren negentig van de vorige eeuw. Het conflict wordt gekenmerkt door het plaatsvinden van etnische zuiveringen, zoals rond de val van Srebrenica. In 1995 wordt de oorlog beëindigd door het sluiten van de Dayton akkoorden. Sindsdien is het relatief rustig in het gebied, hoewel er tot op de dag van vandaag nog altijd internationale troepen aanwezig zijn.
Op Cyprus wonen Griekse en Turkse Cyprioten, gescheiden door een bufferzone. Turkije houdt een deel van het eiland bezet en noemt dit deel een aparte republiek. Er is geen oorlog meer, maar een oplossing voor het conflict is nog niet gevonden.
Marokko houdt een deel van de Westelijke Sahara bezet en claimt dat dit eigen gebied is. De Saharanen willen hun onafhankelijkheid. Sinds 1991 is er een staakt-het-vuren tussen Marokko en verzetsbeweging Polisario. De onderliggende redenen voor conflict zijn echter niet weggenomen.
Sudan is meer dan twintig jaar geteisterd door een conflict tussen het islamitische noorden en het voornamelijk christelijke zuiden. Ondanks de opdeling per juli 2011 blijft het risico op (gewelddadige) conflicten aanwezig.
Somalië heeft sinds 1991 geen goed functionerende centrale overheid, waardoor de zeggenschap in het land onderwerp is van elkaar hevig bestrijdende groeperingen. Al jaren strijden rivaliserende clans om de macht in het land en is de Somalische bevolking de dupe.
Er zij veel strijdende partijen in Afghanistan aanwezig die op lokaal, provinciaal en nationaal niveau opereren. Vanaf 2001 strijden de Afghaanse overheid en de international troepenmacht in Afghanistan gezamenlijk tegen de Taliban en andere opstandige groeperingen.
Libanon is een land dat gekenmerkt wordt door tegenstrijdigheden en spanningen. Protesten zijn nu uitgebarsten met de eis dat premier Nijab Mikati zijn ontslag moet indienen.
Tussen 1983 en 2009 heeft er een burgeroorlog in Sri Lanka gewoed tussen de Tamil Tijgers en de Srilankese regering. De burgeroorlog eindigde in mei 2009, toen de Tamils bloedig door het Srilankese leger verslagen werden.
Guerrillagroeperingen, paramilitairen en veiligheidstroepen worden verantwoordelijk geacht voor ernstige mensenrechtenschendingen met als gevolg moorden, verdwijningen, seksueel geweld en gedwongen rekrutering.
In de Democratische Republiek Congo woedde van tussen 1996 en 2003 twee oorlogen. Als gevolg van de oorlogen kwamen bijna 4 miljoen mensen. In het oosten van Congo zijn nog steeds gewapende groeperingen actief.
In 1994 heeft een genocide plaatsgevonden, waarbij de grootste bevolkingsgroep de Hutu’s de Tutsi minderheid heeft geprobeerd uit te moorden. Hutu’s en Tutsi’s leven nu wel weer samen in Rwanda, maar er heerst veel angst voor nieuw geweld.
Burundi is een klein land in Midden-Afrika. Het land is erg arm en sinds het begin van de conflicten tussen de Hutu en Tutsi gemeenschap in 1993 is deze armoede nog groter geworden. Door deze conflicten en de armoede moesten meer dan 1 miljoen mensen vluchten en meer dan 300.000 mensen zijn omgekomen.
Sinds het begin van de jaren '90 vechten in Algerije meerdere Islamitische groeperingen voor de politieke macht. Sinds 2002 is het geweld verminderd, maar is er op dit moment een groei in zelfmoordaanslagen.
In de periodes 1989-1996 en 1999-2003 hebben er in Liberia twee bloedige oorlogen plaatsgevonden om de politieke macht waarbij vooral burgers het slachtoffer waren. Na het vertrek van president Charles Taylor in 2003 kwam het vredesproces op gang.
In 1991 viel het rebellenleger RUF met behulp Charles Taylor de diamantdistricten in Sierra Leone aan. Het conflict duurde bijna tien jaar, waarbij vooral de bevolking het slachtoffer werd van het geweld. Er is nu vrede, maar er zijn nog ernstige politieke spanningen en problemen op het gebied van veiligheid.
In 1975 werd Angola onafhankelijk, waarna er een burgeroorlog uitbrak die tot 2002 duurde. In 2008 zijn er voor het eerst in 16 jaar verkiezingen gehouden. Op dit moment is er een relatief kleinschalig conflict over de status van de Cabinda regio.
Sinds 1999 is er sprake van grote politieke onrust. In 2007 begon een vredesproces, maar rebellen controleren nog een deel van het land. In 2010 ontstond een crisis rond de presidentsverkiezingen.
Ethiopië is sinds decennia verwikkeld in enkele binnenlandse en buitenlandse conflicten. Het gaat om politieke onrust, etnische conflicten en grensconflicten. De relaties met Somalië en Eritrea blijven, na bloedige oorlogen, erg onzeker. Bovendien laaien enkele interne, vaak etnische conflicten de laatste jaren weer op.
In Mali vechten verschillende opstandelingen tegen de regering voor autonomie in het noordelijke deel van Mali, waar onder andere Toearegs wonen. Tot nu toe lukt het de regering van Mali niet om effectief tegen deze verschillende groepen op te treden.
Tsjaad kent veel spanningen omdat het land bestaat uit zeer veel verschillende etnische bevolkingsgroepen en een tweedeling tussen het islamitische noorden en het christelijke zuiden. In 2009 zijn een aantal rebellengroepen verslagen, maar er hebben tot zover geen vredesonderhandelingen plaatsgevonden.
In Nigeria wonen zeer veel verschillende bevolkingsgroepen en zijn er regelmatig grote spanningen tussen bevolkingsgroepen over grondgebied, geloof, etniciteit en macht. Daarnaast zit er veel olie in de grond in Nigeria, wat de afgelopen jaren een aantal keer tot grote spanningen en geweldsuitbarstingen heeft geleid.
Eind 2007 vond er na de verkiezingen veel geweld plaats, waarvan de gevolgen nog steeds merkbaar zijn. In Kenia leeft een groot aantal bevolkingsgroepen, waartussen meerdere conflicten zijn uitgebroken.
In 1990 zijn Noord Jemen en Zuid Jemen samengevoegd, waardoor de huidige staat Jemen ontstaan is. In 1994 heeft het Zuiden van Jemen geprobeerd zich weer onafhankelijk te maken van het Noorden, maar dit is mislukt. Sinds 2004 is Jemen weer in conflict, zowel met een afsplitsing van al-Qaida als sjiitische rebellen uit het noorden.
De naam zegt het al, de Centrale Afrikaanse Republiek (CAR) ligt in het midden van het continent Afrika. Het is een land dat tot kort geleden niet vaak in het nieuws was. Toch kent de CAR een lange periode van geweld en onstabiliteit. Daarom wordt de huidige crisis ook wel de “vergeten crisis” genoemd in de media.
Vanaf de jaren ’80 werd er in Peru een interne strijd gevoerd tussen Sendero Luminoso, MRTA en het Peruaanse leger. Hierbij vielen in totaal zo’n 65.000 slachtoffers, waarvan de meesten tot de inheemse bevolking behoorden.
Verschillende militaire groeperingen vechten tegen de Pakistaanse regering. Zij strijden onder andere voor meer zelfstandigheid en voor een grotere rol van de Islam in het rechtssysteem van Pakistan. Daarnaast vecht het leger tegen Al-Qaida, dat zich voor een deel in Pakistan verscholen heeft.
India en Pakistan hebben al meer dan 60 jaar een conflict over het gebied Kashmir. Op dit moment heerst er een wapenstilstand tussen de twee landen.
Sinds het uiteenvallen van de voormalige Sovjet-Unie in 1991 zijn er groepen Tsjetsjenen geweest, die voor onafhankelijkheid streden. De afgelopen tien jaar is de Tsjetsjeense strijd steeds meer verbonden geraakt met fundamentalistische denkbeelden vanuit de Islam.
In Georgië wil de regio Zuid-Ossetië onafhankelijk worden. In 2008 viel het leger van Georgië Zuid-Ossetië binnen, waarna Rusland een grote troepenmacht naar Zuid-Ossetië stuurde en er tussen het Russische leger en de Georgische troepen zware gevechten uitbraken.
Het conflict tussen Israël en de Palestijnen duurt al meer dan 60 jaar. Beide partijen claimen recht te hebben op (delen van) het grondgebied wat nu de staat Israël vormt.
In 2003 zijn de VS samen met Groot-Brittannië en Australië Irak binnen gevallen om dictator Saddam Hoessein te verdrijven. Dit heeft geleid tot een burgeroorlog. Er vinden nog steeds regelmatig aanslagen en gewelddadige acties plaats.
Sinds de onafhankelijkheid van India in 1947 zijn er veel etnische groeperingen die zelfstandig willen zijn en daarom vaak strijden tegen de Indiase regering. Deze conflicten spelen zich voornamelijk op lokaal niveau af, maar ontstaan vanuit de nationale context.
In 1971 begon de gewapende groepering IRA een gewelddadig conflict met Groot-Brittannië om Noord-Ierland te herenigen met Ierland. In 1998 werd er een vredesakkoord ondertekend. Nog steeds zijn er spanningen tussen bevolkingsgroepen in Noord-Ierland.
De Baskische groepering ETA voert zowel een politieke als gewapende strijd voor een onafhankelijk Baskenland. De Basken mensen dat hun gemeenschap alleen worden beschermd door een onafhankelijk Baskenland te creëren.
In het zuidoosten van Turkije heeft in de jaren 1990 een gewapende strijd gewoed tussen het Turkse leger en de PKK, een Koerdisch guerrillaleger dat streeft naar afscheiding van Turkije. De laatste twee jaar vinden toch weer schermutselingen plaats tussen PKK en het Turkse leger.
Op het eiland Mindanao is al meer dan vier decennia een conflict tussen de regering en verschillende gewapende Moslim groepen om de status van de regio. Daarnaast is de regering van de Filipijnen al meer dan veertig jaar in conflict met de New People's Army (NPA) die voor een communistische staat strijdt.
Een van de langst slepende etnische conflicten van dit moment speelt zich af in Birma. Verscheidene etnische bewegingen vechten al decennialang tegen de regering. Hoewel de laatste jaren de weg naar vrijheid en democratie langzaam is ingezet, is de situatie in het geïsoleerde land nog steeds zorgelijk.
Tussen 1996 en 2006 vond er in Nepal een gewelddadig conflict plaats tussen de CPN-M, een communistische groepering die van Nepal een communistische staat wilde maken, en de Nepalese regering. In 2006 werd er een definitief vredesakkoord gesloten en sinds 2008 neemt de CPN-M deel aan de regering.
In de regio Pattani is de meerderheid van de bevolking moslim en spreekt Maleisisch. De Thaise regering probeert de lokale bevolking aan de Thaise taal en cultuur te onderwerpen. Sinds 2003 strijden Pattaanse separatisten voor meer autonomie.
Iran is sinds de Iraanse revolutie van 1979 een Islamitische republiek, waarin de Religieuze Leiders op politiek niveau de belangrijkste beslissingen nemen. Op dit moment strijden in Iran twee militaire groeperingen voor een democratische rechtstaat in Iran.
In de afgelopen vijf jaar zijn er verschillende drugskartels in Mexico met elkaar in conflict geraakt waarbij veel burgerslachtoffers gevallen zijn. In 2006 is de Mexicaanse regering een tegenoffensief begonnen.
In Niger streden tussen 1991-1997 en 2007-2009 drie rebellengroepen voor een verandering van het politieke systeem van het land. Zij maken onderdeel uit van de Touareg, een etnische minderheid die zich achtergesteld voelde door de regering van Niger. In 2009 is er een vredesakkoord gesloten.
De landen Eritrea en Djibouti beweren van elkaar dat de één grondgebied van de ander in wilt nemen. In 2008 was er voor het laatst gewelddadig conflict. Zowel Eritrea als Djibouti werken slecht mee aan het vinden van een oplossing van het conflict door de internationale gemeenschap.
Oeganda is jarenlang geteisterd door geweld van de Lord Resistance Army (LRA) van Joseph Kony. De LRA is tegenwoordig niet meer in Oeganda actief, maar is nu actief in Sudan en de DRC en vormt nog steeds een bedreiging voor Oeganda.
Macedonië was vroeger een deelrepubliek van het voormalig Joegoslavië. In 2001 brak er een korte strijd in Macedonië uit tussen de etnische Macedonische meerderheid en een militaire groepering van de Albanese minderheid. Van 2001 tot 2005 heeft de NAVO meegeholpen aan het vredesproces, wat in 2005 afgerond is.
Verschillende etnische en politieke leiders hebben vanaf 1993 tot ongeveer 2002 de macht in handen proberen te krijgen in Congo. In 2003 is er een vredesakkoord ondertekend, maar het ontwapeningsproces van de verschillende rebellenlegers verloopt zeer moeizaam.
Momenteel zijn er in Syrië veel onlusten doordat de bevolking protesteert tegen laatstgenoemde dictatoriale regime, politieke onvrijheid en corruptie. De vreedzame protesten worden op een gewelddadige manier neergeslagen.
Op 15 februari 2011 ging het Libische volk de straat op met de eis dat de Libische president Qaddafi moest aftreden. Er ontstond een burgeroorlog. Na de dood van Qaddafi op 20 oktober 2011 moeten Libiërs nu hun land opnieuw opbouwen.
In 2010 zijn er veel demonstraties in Tunesië. De politie probeert dit met geweld de kop in te drukken, maar dat leidt alleen tot meer volharding onder de demonstranten. Niet lang daarna vlucht de president het land uit. Een regering van nationale eenheid wordt gevormd en nieuwe verkiezingen worden aangekondigd.
In Egypte was er al jarenlang kritiek op het regime van Mubarak vanuit de Egyptische bevolking en verschillende oppositiegroepen. Na jaren van onderdrukking van de oppositie, een verslechterende economische situatie en met het directe voorbeeld van de Tunesische revolutie, begon in Egypte op 25 januari 2011 een 18 dagen durende opstand.
Kosovo heeft zich in 2008 eenzijdig onafhankelijk verklaard. Het gebied geldt al jaren als veilig, maar er zijn nog met enige regelmaat schermutselingen.
Tibet wordt sinds 1950 bezet door China. De Chinese regering eist het gebied op als een onderdeel van de Volksrepubliek China. De Tibetanen onder leiding van de Dalai Lama claimen van oorsprong een onafhankelijk koninkrijk te zijn.
In Kirgizië hebben de afgelopen 20 jaar drie grote uitbarstingen van geweld plaatsgevonden tussen Oezbeken en Kirgiezen. De laatste keer was in 2010.
Na de Tweede Wereldoorlog is Korea opgesplitst in twee delen, omdat de Verenigde Staten en de Sovjet-Unie het niet eens konden worden over de wijze waarop een herenigd Korea geregeerd zou moeten worden. De landen ontwikkelden zich als politieke tegenpolen. Daardoor ontstond een gebrek aan vertrouwen die nog steeds voor gespannen verhoudingen zorgen.

Focuslanden

Ethiopië

Ethiopië
Ethiopië is sinds decennia verwikkeld in enkele binnenlandse en buitenlandse conflicten. Het gaat om politieke onrust, etnische conflicten en grensconflicten. De relaties met Somalië en Eritrea blijven, na bloedige oorlogen, erg onzeker. Bovendien laaien enkele interne, vaak etnische conflicten de laatste jaren weer op.

Egypte

Egypte
In Egypte was er al jarenlang kritiek op het regime van Mubarak vanuit de Egyptische bevolking en verschillende oppositiegroepen. Na jaren van onderdrukking van de oppositie, een verslechterende economische situatie en met het directe voorbeeld van de Tunesische revolutie, begon in Egypte op 25 januari 2011 een 18 dagen durende opstand.

Verteller

Quiz